Assen, 5 september 2015

Voor het eerst in 2015 werden we in de paddock van het TT-circuit wakker in plaats van bij onze vaste bed&breakfast. Na een goede nachtrust brak de racedag aan. De grote vraag was op dat moment nog of het alleen in de ochtend zou regenen, of de hele dag. Na wat blikken in het rond te hebben gegooid en getuur naar de buienradar, leek het erop dat het vanaf ca 14:00u droog zou blijven.

Om 9:40u stond de eerste ( en dus vrije ) training op het programma. Tijd genoeg dus om te twijfelen over de bandenkeuze. En tja, wat zullen we er van maken, de keuze (van de coureur) was FOUT!!!! Althans…. dat bepalen we later nog een keer 😉
In ieder geval was de gok om met droog weer banden de baan op te gaan een verkeerde en heb een “outlap” en een “inlap” gereden. Na de training hoorde ik dat er toch wel wat droge plekken waren ontstaan, maar het snelheidsverschil met ‘de regenbanden rijders’ was in die twee ronden zo groot dat ik het voor mijzelf en de andere deelnemers onverantwoord vond om door te rijden. Bovendien gaat het in de vrije training nog helemaal nergens om, dus je kan dan ook alleen maar verliezen.

Aanvang kwalificatietraining was om 11:20u. In de aanloop naar de kwalificatie was het droog en volgens de buienradar zou het de laatste 5 minuten van de training gaan regenen.
We konden dus mooi de droog weer banden laten zitten.
Ik ging de baan op en probeerde gelijk aan te zetten om de snelheid erin te krijgen. Voor mijn gevoel ging dat aardig. In de één na laatste ronde begonnen er wat “mental rain” te vallen in de Zuidlus. Ik besloot niet in te houden en mijn (snelle) ronde uit te rijden. De ronde hierna spetterde het al een stuk serieuzer en besloot ik dat ik de sessie met het rubber aan de onderzijde ging afronden. Dat bleek een 9e tijd te zijn geworden met een 1:50,735 in de 7e van 8 gereden ronden. Vooraan had een stel uitslovers alweer 47ers zitten rijden….

De eerste race zou beginnen om 13:45u. Ook voor deze race zouden we de buienradar weer flink in de gaten houden en het was goed te zien dat het tijdens onze race droog zou zijn, maar het uur daarvoor zou er toch flink wat water uit de lucht komen. En aangezien de baan pas opdroogt als er op gereden wordt, was de juiste bandenkeuze voor deze race de regenbanden.
Vanaf P9 (aan de binnenzijde langs de pitmuur) kwam ik goed weg. Zoals altijd kwam Dave#58 weer als een stoomtrein voorbij stuiven in die eerste ronde. Toen we de eerste keer de Strubbe uit kwamen lag er ineens een ketting in het midden van de baan, dat werd opletten! Ik zag al snel dat de rijder in kwestie aan de rechterkant van de baan door rolde en kon er dan ook volgas langs rijden. Na de eerste ronde de conditie van de baan nog een keer te hebben aangekeken besloot ik aan te zetten. Voor me reed Corné#148 waar ik langs kon komen. Mooi voor het kampioenschap! Daarvoor reden Hugo#344 en Bart#36, waar ik naar toe kon rijden en zelfs voorbij. Aan het einde van de 3e ronde kon ik Camiel#12 op zijn nieuwe BMW voorbij steken bij het insturen van de GT-chicane, waarna een stevig gevecht met Bart#36 en Hugo#344 zou los barsten. Na een ronde of 5, 6 viel Frank#555 als een baksteen terug en raasten we hem met zijn 3en voorbij. Een ronde later zou Bart#36 wat afstand nemen van Hugo#344 en mij. Weer een ronde later kwam Camiel#12 me voorbij rijden bij het uitkomen van de Strubbe. Ik had een te krappe lijn gereden en Camiel#12 kon me vrij eenvoudig voorbij rijden. Op naar Bart#36 die er nog voor reed. Ik kon nog iets mee liften naar Bart#36 toe, maar een aanval plaatsen ging niet meer. En toen kwamen ook nog eens de code60 vlaggen eruit, omdat er drie crashes waren gebeurd in 1 ronde. Onder de code60 vlag finishte we op een niet onverdienstelijke 5e positie. Niet slecht voor een eerste keer met regenbanden op een (te) droge baan!

Om 15:45u zou de tweede race van start gaan. En wederom was het kijken op buienradar een veel gedane bezigheid. Volgens de buienradar zou het droog blijven. Dus in de aanloop naar de race was er tijd zat om de wielen te wisselen. De regenbanden waren de 1ste race aan snot gereden, dus daar kon ik gelijk mijn nieuwe setje regenbanden om laten leggen.
Gedurende die aanloop scheen zelfs het zonnetje, dus ik besloot (terwijl Bompa Burgess zelf aan het rijden was) om de droog weer wielen te monteren. Toen het achterwiel erin hing viel er een korte bui, waar de straat niet eens nat van werd. Vervolgens zag ik dat het inmiddels als 15:30 was, terwijl de Bompa nog niet terug was van zijn vrijrijden…. Ok, dan maar het voorwiel monteren ook, in plaats van wachten tot de technische man terug is. Voor hetzelfde geld staat ie in de Zuidlus vanwege het één of ander en mis je volledig de start van de race.
Toen ik het laatste borgdraad van mijn remklauw doorknipte begon het me toch te plensen….. @#$%&*^(!!!!! Gelukkig kwam de Bompa ook net aangereden. Na het even kort aangekeken te hebben, besloten we op het allerlaatste moment toch de regenbanden te monteren! De snelste wissel van de wielen ooit op de R1. Met een krappe 10 minuten was alles gewisseld, maar toen ik de pitstraat inreed was het hele veld al onderweg voor de opwarm ronde. Pfffff, dat wordt achteraan aansluiten en maar zien te redden wat er te redden valt, wat betreft de punten voor het kampioenschap…. “Gelukkig” was ik niet de enige. Dave#58 en Bart#36 stonden ook al aan het einde van de pitstraat voor het rode licht, even later sloot Jurgen#999 nog aan. Toen het veld de eerste bocht in stuurde kregen we groen licht. “En nu in dat achterwiel van ‘Rainmeister’ Dave#58 blijven!!!!! Vivian#83 reed achteraan het veld en heeft denk ik een oranje (Dave#58), een rood/witte (ik zei de gek), een witte (Bart#36) en een rode (Jurgen#999) flits voorbij zien komen. In Dave#58 zijn spoor knalde we de één na de andere concullega voorbij. Ik reed voor het eerst met de knie aan de grond in de regen, geweldig! Daar was het vertrouwen in de regenbanden waar we tot nu toe naar op zoek waren! Zaak is echter wel met regenrijden dat je jezelf niet vergalopeert in al je enthousiasme. Gelukkig bleef het bij een waarschuwing bij het uitkomen van de langzame Strubbe, terwijl ik achter Corne#148 reed. De achterband brak uit en zwabberde een paar keer, voordat het gas er weer vol op kon. Tegen het einde van de race begon het tempo van Dave#58 wat in te zakken en na 1,5 ronde kon ik hem passeren. Kort daarna zag ik de finish vlag en toen ik omkeek zag ik Jurgen#999 vrij dicht achter me rijden. Dat had weer geen ronde langer moeten duren! Totaal geen benul hebbende van de positie die ik had behaald reed ik de uitloop ronde en parkeerde de R1 in de pits. Pas toen ik de uitslagen zag, sloeg de verbazing toe, we hadden gewoon een 2e (!!!!!) positie behaald, ondanks het starten vanuit de pits!!!! Whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!

Door de vijfde en tweede plaats, kwamen we in het dagklassement uit op een 3e plaats en mochten we zelfs de tweede beker van dit seizoen mee naar huis nemen! 😀
Het kampioenschap is na die 5e september helemaal spannend geworden;
Frank#555: 1307 punten
Camiel#12 : 1304
Jan#47        : 1296
Corné#148 : 1293
Jurgen#999 : 1289

19 oktober zullen we (hopelijk op een kurkdroge baan) gaan uitvechten waar iedereen eindigt dit jaar, tussendoor rijden we op 5 oktober de 4 Uren van Assen.
Ben je vrij, heb je zin en wil je motorracen eens van heel dichtbij meemaken, kom dan gerust langs! Entree is GRATISJCH ! 😉

Zandvoort 17 augustus 2015,

Ondanks de heerlijke zomer werd in het weekend voor 17 augustus duidelijk dat we een natte dag tegemoet gingen op Zandvoort. En nat was het, goeiedag zeg! Omdat Freddy Burgess ook zou vrij rijden, reden we ’s ochtends vroeg naar Zandvoort toe.

Om 10:20u stond de vrije training op het programma. De R1 stond er helemaal klaar voor, regenbanden erin, vering aangepast, bandenspanning op orde. De planning was om lekker ontspannen rond te rijden en na te gaan of de fiets in balans zou zijn.
Ik kon in een lekker ritme komen en tikte zonder ‘momentjes’ de ronden af. De R1 voelde goed aan gaf vertrouwen. Die eerste sessie sluiten we af als 5e, met een tijd van 2:24,516.
Niet verkeerd, maar vooraan reed men alweer 1 à 2 seconden harder…. stelletje malloten 😉

Om 12:00u zou de kwalificatie van start gaan. Wederom weer ruim de tijd om wat te eten en te drinken en vooral veel slap te l*llen met voornamelijk Frank#555, Camiel#12 en Hugo#344.
Mike#118 kwam ook nog even langs voor een praatje, ook over de laatste keer dat we met elkaar in aanraking kwamen in de Audi-S en hij daarbij onderuit was gegaan.
Mike#118 was overigens 1 van die malloten uit de eerste training die nog een seconde harder rond gingen 🙂 Afijn, kwalificatie training, tijd om gas te geven. Helaas was er in de sessies voor ons een crash geweest in de Hugenholtz, waar een gigantische bende was ontstaan door olie op de baan. De Marshalls hadden hun best gedaan om het schoon te maken, maar er was een ‘doorgang’ van een halve meter in het groene veld waar cement over de olie was gestrooid.
Dit vergde toch de nodige aandacht en iedereen moest zijn lijn aanpassen bij het uitkomen van de Hugenholtz. Het rijden ging wederom best lekker voor het gevoel en we bleken een 10e startplaats te hebben bemachtigd. Op de dag zelf was ik niet met rondetijden bezig, maar zie net dat ik een 2:25,875 heb gereden, ruim een seconde langzamer dan de vrije training.

De 1e race stond om 13:55u gepland. Nou is het natuurlijk altijd het doel om zo ver mogelijk naar voren te eindigen, maar met dit soort dagen verschuift de moraal toch ook een heel eind naar “overleven” en het rubber aan de grond houden.
Tot overmaat van ramp was in de uitloopronde van de voorgaande race een rijder onderuit gegaan en lag er in de GP-chicane nu ook een sloot “opgeruimde olie”….
De start was goed naar mijn maatstaven en ik ging als 6e de Tarzan bocht in. De Tarzan bocht uit bakte ik er blijkbaar vrij weinig van, want in de Gerlach kwam er twee man binnendoor zeilen (of beter gezegd snorkelen) en zat ik heel even in de verdrukking. Uitkomen Hugenholtz op het schone spoortje mikken en op naar de GP-chicane. Nou is zo’n opgeruimd olie spoor altijd wel een beetje spannend om een eerste keer overheen te rijden, maar met het hele veld strak achter elkaar bleek het nog ff meer opletten geblazen. Ik had nog redelijk de rol erin, maar moest bij het uitkomen mijn voorgangers toch wat ontwijken om niet bij ze achterop te komen zitten. Het tempo van de mannen voor me kon ik behoorlijk volgen, maar de eerste twee gingen er als een speer vandoor. In de 2e ronde kwam Steven#399 binnendoor in de Hugenholtz.
En wederom zat ik weer bijna achterop mijn voorgangers bij het uitkomen van de GP-chicane….
Helaas kon ik niet bij Steven#399 aanpikken en hij sneed redelijk eenvoudig door het groepje heen waar ik achter hing 🙂 Doordat Steven#399 zich door het groepje heen wurmde raakten er wat mensen van slag en een ronde later kon ik Giacomo#905 er voor de Tarzan bocht uitremmen. Nu reed ik weer achter Mike#118 en Huub#441. Bij het oprijden van de Hünze rug kwamen de code60 vlaggen naar buiten. Er bleek een crash geweest, (in de Kumho bocht,) één van de vele deze dag. Gedurende de code60 leek Huub#441 toch wat moeite te hebben om een constante snelheid (van 60 km/h) te rijden en was het flink opletten geblazen om niet met z’n drieën tegen elkaar aan te rijden. Hierdoor was ik er echter wel op gebrand om optimaal gebruik te gaan maken van de herstart. 2 ronden later kwamen de groene vlaggen tevoorschijn toen we de Marlboro bocht uitkwamen en pats, Mike#118 en Huub#441 “caught napping” 😀
Bij het ingaan van de Renault bocht bleek Camiel#12 het nog beter te hebben gedaan, want die was van achter mij buiten ons om gevolgen. Ik zat echter aan de binnenkant en voor de Vodafone besloot Camiel#12 aan te sluiten in plaats van te counteren. Ik sneed de Vodafone nog veel te ruim aan, maar er kwam niemand onderdoor. Nu hadden we Dave#58 weer in het vizier en kon ik wederom een poging doen om aan te pikken. Toen we echter op de Tarzan aan kwamen dobberen zag ik voor Dave#58 dat Steven#399 de voorkant kwijt was, hem terug kreeg en vervolgens in een poging om Marc#15 te ontwijken zichzelf alsnog onderuit remde en daarmee Marc#15 nog net op het achterwiel meenam in zijn crash. “Sh*t, rode vlag” dacht ik nog. Het duurde nog tot de GP-chicane voordat we wederom een code60 kregen en vervolgens bij het afrijden van start/finish de rode vlag. Nou, nou, een vierde plek, dat is niet verkeerd.
Echter (en achteraf wist ik dat); bij een rode vlag situatie geldt de uitslag, zoals deze een ronde terug op de borden/computer stond. En die voorgaande ronde stonden Marc#15 en Steven#399 natuurlijk nog wel op hun rubber, dus uiteindelijk een 6e positie, ook niet verkeerd!!

Race 2, om 15:55u, mochten we dus vanaf P6 aanvangen. Een betere plek, want nu stonden we aan de binnenkant en dat is op Zandvoort wel gunstig. De start ging wederom weer lekker en ik sloot in de Tarzan bocht aan achter Frank#555, Roy#185, Camiel#12, Dave#58, Huub#441 en Mike#118. Ik kon Mike#118 redelijk snel counteren, maar het tempo van de andere mannen lag te hoog. Na een paar ronden bleek Camiel#12 echter het gas te hebben dicht gedraaid en viel hij vanaf de derde positie terug. In de 3e ronde kon ik hem voorbij remmen voor de Audi-S chicane. In de verte zag ik Huub#441 rijden en leek heel langzaam steeds wat dichterbij te komen. Maar dat leek bedrog en het gat bleef constant. In de 6e ronde besloot ik bij het uitkomen van de Audi-S eens achterom te kijken en zag een motorfiets en rijder horizontaal over het asfalt glijden… Oei, dat is natuurlijk niet handig en ik meende gelijk te zien dat het Mike#118 was. Nog geen halve ronde verder kwamen de paarse vlaggen ( code60 ) weer naar buiten. Toen we door de Audi-S en langs de crash reden zag ik dat het Mike#118 was. Verdorie zeg, op dezelfde plek als de vorige keer. Ik had met hem te doen, balen zeg. ‘Net’ alles weer
op orde en dan weer onderuit… Een ronde later, nog altijd onder code60 kregen we voor de tweede keer die dag de rode vlag te zien. Ik had er vrede mee, iedereen was doorweekt tot op het bot en had er wel genoeg van. Die tweede race was een 5e plek mijn deel met een snelste ronde van 2:18,638. Niet slecht op een nat Zandvoort, al kan het overduidelijk nog wel sneller.

Al met al hebben we een natte, maar toch wel mooie dag gehad op Zandvoort. Nadat we op 5 mei in de regenrace een heel slecht gevoel hadden, bleek dat we alweer een heel eind op de goede weg zijn met de vering afstelling van de R1. De balans is goed en dat geeft vertrouwen.
Nu gaan we ons gereed maken voor de races op 5 september op Assen. Ik moet stiekem bekennen dat een regenrace me niet zal (af)schrikken, maar uiteraard heb ik toch liever weer een dag met mooi, zonnig en droog weer 😉
Alle crashers veel succes met het oplappen van het materiaal en tot dan!!!

Assen, 6 juli 2015

We komen ’s ochtends rond half 8 aan op de paddock van wederom het TT circuit Assen.
Nadat alles is uitgepakt en klaar staat wordt er ingeschreven en wordt de motorfiets wederom bij de technische keuring aangeboden.

Om 9:40u staat de vrije training op de planning. Na de geweldig verlopen race dag van 1 juni is de moraal aanwezig om voor minstens dezelfde resultaten te gaan. Bij het oprijden van de baan heb ik echter gelijk twee keer het achterwiel aan het uitbreken, wat me in eerste instantie doet vermoeden dat de bandenwarmers hun werk niet hebben gedaan. Dus de eerste paar rondjes maar even iets rustiger aan, zodat de banden alsnog goed op kunnen warmen. Van de 9 ronden die ik rijd in deze training is de 6e het snelst, met een 1:51,657. Absoluut niet denderend en ik heb absoluut geen gevoel met de motor. Met insturen loopt ze wijd, accelereren wil niet lekker, niks lijkt te lukken. Onbegrijpelijk, want er is helemaal niks veranderd aan de vering. Met deze rondetijd staan we als 21ste op de tijden lijst, terwijl er vooraan al 46ers worden gereden door een stel snelle OW-Cuppers die weer wat schaaltjes komen wegkapen.

Voor de kwalificatie besluiten we wat aanpassingen te doen aan de vering, om te proberen het gevoel terug te krijgen. In de eerste paar ronden komt het gevoel terug en de wijziging in de afstelling lijkt zijn vruchten af te werpen. Ook nu tikken we weer 9 ronden af, waarvan de 8ste de snelste is met een 1:48,897, wat ons op een 13e startpositie brengt. Vooraan zit men inmiddels in de 1:44 wat onderhand ONK tijden zijn. Helaas was deze rondetijd ook nog verre van het PR wat we de vorige race hebben gezet op 1:46,9 maar het vertrouwen kwam terug.

Om 14:10u stond de eerste race op het programma. Het weer was heerlijk en met 23 graden was de temperatuur goed te noemen. Toen de lichten uitgingen kwam ik weer redelijk goed weg, maar bij de eerste bocht was het toch wel weer dringen geblazen. In de Bult weet ik Hugo#344 in te halen en doe een poging om bij Bas#134 en het groepje voor hem aan te haken. Voor Bas#134 rijdt Dave#58 die de aansluiting al aan het verliezen is met de groep ervoor. Uitkomen Ramshoek heb ik meer snelheid dan Bas#134 en Dave#58, maar kan niet door Bas#134 heen rijden en moet volledig de kerbs op, waardoor ik in de GT-chicane geen aanval kan inzetten. Bas#134 heeft echter wel de ruimte en steekt Dave#58 voorbij. Om de aansluiting te kunnen houden steek ik Dave#58 in de Haarbocht voorbij, zodat ik achter Bas#134 aan kan jagen om bij de kopgroep te komen. Na een paar ronden ben ik echter de aansluiting kwijt en zie ik de kopgroep verdwijnen. Achter me heb ik een redelijk gat, maar op 2/3e van de race komt Jurgen#999 voorbij. Zoals zo vaak met Jurgen#999 kan ik ook deze keer niet aanpikken en moet hem laten gaan. Inmiddels is mijn concentratie flink afgenomen en maak ik diverse groffe fouten, in z’n 3 de Strubbe door (normaal 2e versnelling) en Mandeveen-Duikersloot een aantal keren veel te wijd, waardoor ook Hugo#344 weer voorbij komt met nog 2,5 ronde te gaan. Wederom doe ik een poging om aan te pikken en deze keer lukt het met hangen en wurgen. In de laatste ronde probeer ik mijn plek nog terug te pakken door een aanval in de GT-chicane te plaatsen, maar ik kan mijn lijn niet houden en Hugo#344 rijdt me zonder moeite weer voorbij naar de finish vlag. In de laatste ronde weet ik er nog een magere 1:48,7 uit te persen, ondanks de mislukte inhaalactie in de GT. Een teleurstellende 16e positie is ons deel. Het enige voordeel van de race, was dat we de tweede aan de buitenkant van de grid mochten aanvangen.

Voor de tweede race besluiten we de vering weer terug te zetten naar de afstelling van 1 juni. Die zou toch goed moeten zijn, aangezien we toen 46,9 reden.
Als het licht uit gaat komen we weer fatsoenlijk weg voor ons doen. Doordat we aan de buitenkant staan hebben we meer ruimte bij het aansnijden van de eerste bocht en ben ik beter in staat posities terug te pakken. Dit lukt behoorlijk en ingaande Strubbe zit ik aan de buitenkant van Bas#134. Bij de Ruskenhoek doe ik een voorzichtige poging hem voorbij te gaan, maar Bas#134 remt later deze keer en ik sluit aan. Bij het insturen van Mandeveen steek ik (meen ik) Jurgen#999 voorbij. Dat gaat lekker en de motor voelt stukken beter dan de 1ste race.
Helaas kom ik bij het uitkomen van het Meeuwenmeer niet lekker uit en kan ik de Hogerheide voor de Ramshoek niet goed aansnijden. Ik kom op het kunstgras naast de kerbs en kan niet meer sturen. Zodra ik weer asfalt onder de wielen heb, gooi ik de ankers uit, maar op dat punt heb je zoveel snelheid dat er dan weinig meer te redden valt. Ik zie de rand van de baan aankomen en laat de rem los i.v.m. het kunstgras wat daar ligt. Vervolgens kom ik op de uitloopstrook van asfalt, waar wederom de ankers uit gaan. Helaas krijg ik daar ook niet genoeg snelheid eruit en moet het grind in, ik schat met een nog schamele 170 à 180 per uur.
Wonderbaarlijk stuur ik de grindbak door en kan voor de Geert Timmer weer het asfalt op sturen en aansluiten achter Brian#41. $%T@*8!!!!!! Stuurt de brommer weer goed, heb ik dit weer…. Wel goed voor het fanatisme, want nou moet helemaal de gang er in gezet worden, willen we überhaupt nog wat bereiken. Ondanks een aantal concentratie foutjes weet ik een aantal ronden in de 1:48 te rijden, waardoor ik opvolgend Bart#36, Huub#441, Dave#58, Norbert#78, Jelmer#9 en Jos#20 in te halen. Hierdoor weet ik nog een 15e positie te behalen, terwijl ik na de 1ste ronde 21ste lag. Snelste tijd van 1:48,6 was nog niet om over naar huis te schrijven, maar het gevoel was alweer een stuk beter.

De volgende races zijn op 17 augustus, wanneer we weer op Zandvoort los mogen.
Hopelijk is het in de aanloop naar die races iets minder warm als we in aanloop naar deze 6e juli hebben gehad, want vermoedelijk heeft dat (slechte nachtrust) toch ook wat met de verminderde concentratie te maken gehad. We gaan er in ieder geval weer voor!!!

De tweede race van het seizoen voor JFB-Racing breekt aan. Na de tevreden opening op het circuitpark Zandvoort keken we erg uit naar onze eerste meters van 2015 op het TT-circuit van Assen. Ondanks dat het sinds 2006 meer “The ruin of Speed” heet, nog altijd wel een heel erg mooi circuit om te mogen rijden, want met uitzondering van de Noordlus en die ellendige Strubbe bocht ligt de snelheid bij een rondje Assen toch nog altijd wel hoog met een gemiddelde snelheid tussen de 145 km/u en de 150 km/u. En daar houden wij van! 😀

Na een goede nachtrust komen we aan op de paddock, waar het de avond en nacht ervoor flink heeft geregend. De 1ste van juni zou echter een droge dag worden, maar begon toch vrij frisjes. Om 9:20u stond de eerste vrije training op het programma. Na wat aanpassingen aan de vering om een betere balans te realiseren als op Zandvoort en in combinatie met die eerste meters op Assen, was het doel om zo ontspannen mogelijk te rijden en de glimmende kant boven te houden. De motor voelde goed aan en het pompen van de achterschock bij het uitkomen van de Haarbocht bleek verdwenen t.o.v. de vering van vorig jaar. Bovendien hield de fiets nu ook zijn lijn in de Ossebroeken en Mandeveen/Duikersloot. Het was wel opletten geblazen in die eerste sessie, want vanaf de witte lijnen naar het gras was de baan nog vochtig.
Na een paar kleine momentjes, bleek in de Ruskenhoek hoe tricky de baan was. In de linkerbocht stuurde ik wat te ver naar binnen en voor ik het wist brak het achterwiel voor mijn gevoel een halve meter uit. Whoei!!! Dat was nou ff niet de bedoeling in die eerste sessie….
Op onverklaarbare wijze kwam de achterkant weer terug en kon ik mij laatste ronde afmaken, om vervolgens de pits op te zoeken voor een schoon onderpak 😛
Met een 1:52,5 hadden we een 6e tijd te pakken. Op kop zat Marcel#73 alweer op een 1:48,9, de uitslover!

Na wat kleine aanpassingen aan de vering stond de kwalificatie training op het programma om 11:00u. Ook hier was het doel wederom om zo ontspannen en vloeiend mogelijk te rijden, omdat het pushen vaak averechts werkt. Zaak was wel om de achterkant ‘in de gaten’ te houden, omdat de achterband wel tegen vervangen aan hikte.
Dit bleek na een paar ronden wel goed te zitten, maar tegen de tijd dat er een ritme ontstond hingen er gele vlaggen in de snelste bocht van het circuit, de Ramshoek. De rijd(st)er stond alweer, maar het duurde een goede 2 a 3 ronden voordat de sector weer ‘groen’ was.
Ondanks de gele vlaggen reed ik in mijn 7e ronde van de sessie een 1:51,7 wat goed genoeg bleek voor een 6e startpositie in de eerste race.

De eerste race zou om 13:45u van start gaan. Dat betekende dat we een flinke pauze hadden tussen de kwalificatie en de 1ste race, dus er was ruim de tijd om de R1 van vers rubber en sap te voorzien. De 6e positie op de grid betekende een plek op de tweede startrij, langs de pitmuur. Een wat lastige positie bleek bij de start. De start zelf was goed, ik kwam netjes weg, afgezien van een paar snelstarters die voorbij kwamen. Bij de Haarbocht zou het echter dringen worden en kwamen we flink klem te zitten. Camiel#12 dook resoluut voor me de Haarbocht in, om vervolgens Bas#134 in de Ossebroeken voorbij te steken. In diezelfde Ossebroeken deed ik buitenom een poging bij Bas#134. In eerste instantie lukte dat, maar doordat hij aan de binnenkant zat kon hij counteren. Dus achter hem de Strubbe door en de Veenslang over, waar ik besloot om bij de Ruskenhoek er toch voorbij te gaan. Na de Haarbocht lagen we tenslotte 8ste en dat was niet de bedoeling! Na Bas#134 voorbij gestoken te hebben kwamen we achter William#480 te rijden. Voor William#480 reed een groepje van 5 man, wat al een klein gaatje begon te slaan. Daar moest ik bij zitten! Ik deed een poging bij het ingaan van Mandeveen, maar had niet genoeg snelheid om door te zetten. Uitkomen Duikersloot ging bij William#480 het gas er flink op, maar bij de Ramshoek zat ik er alweer achter en besloot er in de GT voorbij te gaan.
Dit lukte, maar het groepje voor me had in 1 ronde al een klein gaatje bij elkaar gereden #%$&*^@!!! Die eerste 4 ronden werd het gat steeds wat groter, maar door in ronde 6 t/m 10 in de 1:47 te rijden werd het gat de tweede helft van de race gestaag kleiner, totdat ik in de één na laatste ronde aansluiting had bij Hugo#344 en Camiel#12 die behoorlijk met elkaar aan het bakkeleien waren. In de voorlaatste doorkomst door de GT prikte ik Hugo#344 voorbij, met als plan om Camiel#12 een ronde later te verschalken. Het verschil in snelheid was echter behoorlijk groot en ik besloot er bij het insturen van de Ossebroeken voorbij te gaan.
Met een laatste ronde van 1:47,2 was ik een krappe seconde sneller dan beide heren en was de 4e positie dan ook niet meer in gevaar. Een 4e plaats(!!!) ook nog is met een PR van 1:47,039!!!

Die vierde positie, betekende voor de 2e race een start vanaf de tweede rij, maar nu aan de buitenkant van de baan. Door wederom een fatsoenlijke start, doken we als 3e de Haarbocht in, achter Jarno#60 en Marcel#73. Bas#134 had echter ook snode plannen en kwam buitenom voorbij knallen. Als 4e reden we de Veenslang op, maar bij het insteken van de rechtse knik van de Ruskenhoek hadden we Bas#134 alweer te pakken. De ‘extra’ snelheid pikte ik mee om Jarno#60 bij het insturen van de linker Ruskenhoek voorbij te steken. En toen reden we 2e!!!!
Dat wordt knokken dacht ik al, maar er kwam verder niemand voorbij in die eerste ronde.
Aan het eind van de tweede ronde kwam Jarno#60 in de GT voorbij zeilen, maar ik zag dat hij te wijd moest. Ik paste mijn lijn aan en accelereerde hem op het rechte stuk weer voorbij. En toen kwam de Haarbocht. Ik remde voor mijn doen wat later, maar zag tot mijn verbazing Bas#134 en Jarno#60 voorbij komen. Gelukkig zag ik ook direct dat ze veel te hard de Haarbocht in doken en bij het uitkomen counterde ik doordat ik eerder op het gas kon dan beide. Dus toch flink knokken! Ik besloot om aan te zetten in een poging een gaatje te slaan. Een aantal ronden kwam er niemand langszij en ik besloot om uitkomen Stekkenwal eens achterom te kijken.
Daar zag ik Bas#134 die in mijn achterwiel was blijven hangen, maar Jarno#60 hadden we afgeschud. Met nog 3 ronden te gaan kwam Bas#134 me voorbij en ik besloot hem een paar ronden te bestuderen, aangezien we samen naar de finishvlag zouden rijden. In de snelle bochten van het circuit was ik sneller, maar op de plaatsen waar flink geremd wordt was Bas#134 wat sneller. Ik had me twee opties bedacht, er voorbij in de Ruskenhoek, of uitkomen Ramshoek op zijn achterwiel zitten en me er bij de GT naast remmen. In de laatste ronde zat ik perfect in Bas#134 zijn wiel bij het afrijden van de Veenslang en besloot om er in de Ruskenhoek voorbij te gaan. Dat betekende wel een foutloze Zuidlus rijden en al helemaal een goede Ramshoek, waar ik meters kon pakken en een buffer kon creëren voor de GT. Op de streep bleek er 1 tiende tussen ons te zitten en hadden we met een PR van 1:46,985(!!!) een heuse TWEEDE plaats weten te bemachtigen!!! YIIIIIIIIIIIIIIIIHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA 😀
Op naar 6 juli! Dan zal die grijns wel weer verdwenen zijn, maar nu nog even niet 😉

Zandvoort, 5 mei 2015, De ultieme viering van bevrijdingsdag!

Het is een uurtje of 08:00u als we op dinsdagochtend op de paddock aankomen. De voorafgaande nacht is net als de laatste nacht van 2014 een onrustige. Een nieuw begin van ons seizoen, nieuwe kansen, nieuwe inzichten en…. nieuwe vering 🙂 Gedurende 2014 bleek de standaard vering van de R1 beetje bij beetje steeds minder geschikt voor het racen. We liepen tegen problemen aan bij het uitkomen van de Haarbocht ( Pompen van de achterveer ), Ossebroeken, Mandeveen/Duikersloot en de GT-chicane ( te ver onderin de slag ). Op Zandvoort hadden we lichte problemen in de Hugenholtz, dus rede te meer om uit te kijken naar het nieuwe seizoen. Helaas is de aanloop wat onzeker i.v.m. sterk wisselende weersvoorspellingen. Ook omdat ik de laatste keer op Zandvoort in de regen onderuit ben gegaan is de nacht wat onrustig. Al heeft dat destijds aan veel te oude regenbanden gelegen, blijft het toch door het hoofd spoken. Dinsdag vroeg in de morgen wordt buienradar nog even geraadpleegd en ‘gelukkig’ lijkt het toch nog behoorlijk droog te worden.
I.v.m. de weersvoorspellingen hebben we nog een plaatsje in een pitbox weten te reserveren, bij Jim#45, Martin#52, Danny#54, Manuel#245 en nog een aantal coureurs waar ik de naam niet meer van weet,

Afijn, de vrije training is een gecombineerde met een deel van de Sportcup, die om 10:00u van start gaat. Doel van de training is om ontspannen te gaan gummen, absoluut niet te pushen en aan te voelen of de vering naar wens staat ingesteld. Dat laatste is natuurlijk een illusie, want op de gok exact de juiste instellingen vinden is een kans van één op heel weinig.
Dat de vering wel degelijk beter is als de fabrieksvering blijkt na de sessie uit de snelste rondetijd, die al op 2:00,408 uit is gekomen. Die magische grens van 2:00,00 op Zandvoort zijn we vorig jaar al onder gedoken met een 57,1, maar dat was aan het einde van het seizoen toen we in vorm waren en de vering goed stond. Na deze eerste sessie bleek wel dat de balans van de vering nog niet optimaal is onder het remmen.
Ander puntje van aandacht, aan het einde van de sessie krijg ik een zwarte vlag, hoogstwaarschijnlijk voor teveel geluid… Na een bezoek aan de wedstrijdleiding blijkt de overschrijding vrij fors ook… bizar, omdat we extra demping materiaal in de topkuip hadden gemonteerd. Dat, terwijl we vorig jaar geen enkel probleem hebben gehad met te veel geluid.
Mogelijke oplossing, in z’n 5e versnelling door de Arie Luyendijk het rechte stuk op en het dempingsmateriaal verwijderen uit de kuip, want dat is de enige veranderde factor.

Om 11:40u gaat de kwalificatie van start. De weersomstandigheden zijn uitstekend, rustig briesje, lekkere temperatuur, heerlijk lente weer.
De vering iets aangepast en even opletten dat we de Luyendijk in z’n 5 nemen. Verrassend genoeg voelt dit een stuk beter ook, dus die houden we er sowieso in.
Bij aanvang van de training zitten we ver voorin de groep en na 1 à 2 ronden heb ik iedereen voor me ingehaald, waardoor ik vrij baan heb. Na een aantal ronden komt Camiel#12 echter voorbij, die blijkbaar pepers o.i.d. heeft gegeten. Hij gaat er als een dolle vandoor, maar ik probeer aan te pikken. Na een paar ronden komt Camiel langzaam aan weer in beeld.
Het remmen gaat beter, maar ik merk wel dat de achterkant behoorlijk spint als ik op het gas ga. Na de training blijkt er een 1:59,547 op de klok te staan, goed voor een 10e startpositie voor onze eerste wedstrijd van 2015.

De eerste race blijkt een natte te worden. Om 13:30u gaat de race van start, maar om ca. 12:45u gaan de hemelsluizen open en dienen we dan toch de regenbanden te gaan monteren.
Na een kort bezoek aan DARO voor een korte check van de regenbanden ( bedankt Ben!!! ) heb ik voldoende vertrouwen om met de betreffende banden te gaan rijden. Aangezien we met nieuwe vering rijden, hebben we ook voor in de regen geen afstelling op papier staan. Ook dit wordt dus weer een gok. Klein voordeel bij regenraces op Zandvoort is dat er een groot aantal rijders het niet aandurft om met nattigheid te gaan rijden. Dat zijn een aantal posities moeiteloze winst. In de opwarm ronde besteed ik extra aandacht aan het opwarmen van de remmen en de banden. Als het rode licht uit gaat blijkt dit geen verkeerde aanpak, want we duiken als 4e (!!!!) de Tarzan bocht in, achter Hugo#344, Camiel#12 en Frank#555. Hugo#344 en Camiel#12 gaan er als een speer vandoor, maar bij Frank#555 weet ik een aantal ronden aan te pikken. Helaas gaat hij toch gestaag sneller rond, dus ik moet lossen. Gelukkig slaan we in de eerste ronden toch een flink gat, waardoor ik een aanzienlijke buffer heb naar achteren.
Naderhand blijkt dat we zelfs op de 3e plaats hebben gereden, omdat Hugo#344 materiaalpech had. Uiteindelijk weet ik mijn plaats niet vast te houden en komt eerst Marc#15 voorbij alsof ik stil sta. In verhouding sta ik dat ook, de vering is veel te stug en ik zit veel te krampachtig op de motor, zo erg dat mijn nek/schouders ook verkrampen. Achter Marc#15 zit gelukkig ook een redelijke buffer, voordat Mike#118 me in de Luyendijk ( permanent geel, maar goed ) aan de binnenkant zijn voorwiel laat zien en me vervolgens op het rechte stuk vrij simpel voorbij rijdt.
Als ik ‘eindelijk’ onder de finish vlag door kom, blijkt ook Huub#441 me tot op het achterwiel genaderd te zijn. Dat had geen ronde langer moeten duren, maar met een 5e plek in onze 1ste (regen)race van 2015 mogen we best tevreden zijn, al is de veringinstelling verre van vertrouwenwekkend.

Race 2 gaat om 15:35u van start, gelukkig onder droge omstandigheden.
De start is weer goed en we duiken net voor Marc#15 de Tarzan bocht in, achter Frank#555, Camiel#12 en Michael#345. Weer als 4e (!!!) de eerste bocht in! Frank#555 gaat er deze keer als een speer vandoor en Michael#345 zet de achtervolging in. Camiel#12 kan ik die eerste ronde behoorlijk bijbenen. Erik#115 is als laatste gestart, maar komt na 1 ronde alweer voorbij als een raket. Er is duidelijk nog heel veel te verbeteren aan mij zelf! Camiel#12 blijft op dezelfde afstand van me rijden, maar bij het ingaan van de 3e ronde komt Marc#15 binnendoor bij het aanremmen van de Tarzan bocht.

Op 50 meter van de bocht zie ik dat hij teveel snelheid heeft (onder andere door de stevige wind in de rug) en wijd gaat, waardoor ik hem direct kan counteren. Duidelijk signaal om een tandje bij te schakelen ook. Tegelijkertijd begint Camiel#12 ook terug te vallen, wat een extra motivatie geeft.

Halverwege de race heb ik Camiel#12 binnen gehaald en kan ik hem op het rechte stuk m.b.v. de slipstream en aanremmen richting de Tarzan bocht voorbij steken.
Als het tweede deel van de race aanbreekt, komt ook Marcel#73 voorbij, die ook achteraan het veld is gestart. Ik probeerde aan te pikken, maar dat ging helaas niet.

Met nog een aantal ronden te gaan probeert Mike#118 een aanval door te zetten in de Tarzan,
maar ik kan counteren door meer snelheid te houden aan de buitenkant. Na de eerste race, waarin ik niet kon knokken voor mijn positie, besluit en kan ik dat in de tweede race wel.
Even later weet hij me toch voorbij te komen, maar ik kan in zijn achterwiel blijven en hem een paar ronden bestuderen. Met nog 3 ronden te gaan, merk ik op dat hij de Audi-S (te) krap aansnijd en ik besluit voor de rechter bocht een wijde lijn te pakken, om met meer snelheid de linker bocht aan te snijden. Dit lukt en ik rijdt bij Mik#118 buitenom. Als ik met mijn lichaam ter hoogte van zijn voorwiel rijdt, begint het uitaccelereren richting de Kumho bocht. Mike#118 heeft mij blijkbaar niet gezien en rijd pardoes tegen mijn been en schouder aan. Door deze zet raak ik naast de baan en ik verwacht hem voorbij te zien komen, maar er komt niemand. Als ik het asfalt op rijdt kijk ik snel en kort achterom en zie ik dat hij onderuit is gegaan.

Door de aanvaring is Corne#138 in de gelegenheid gekomen om me voorbij te komen, maar die weet ik voor de Tarzan bocht weer in te halen. Vervolgens probeer ik een foutloze ronde te rijden en kan ik de race wederom als 5e afsluiten. Ook deze 5e plaats mogen we heel erg tevreden mee zijn, omdat de balans in de vering toch echt nog niet goed is. Vooral bij het aanremmen is de boel nog niet stabiel genoeg en bij het eerste accelereren spint de achterkant te veel. Dit nemen we mee naar 1 juni, als we op Assen onze eerste races gaan rijden. Dan hopen we de balans in ieder geval weer beter voor elkaar te hebben.

Aan het einde van de dag drinken we een biertje (nogmaals bedankt Jim#45) met de mede pitbox genoten. Danny#54 en Manuel#245 hebben in hun klasse de dagwinst gepakt en Jim#45 werd tweede! Tot 1 juni allemaal, dan gaan we zien hoe we er op Assen voor staan!

Assen, 6 oktober 2014

De laatste racedag van het seizoen is alweer aangebroken, als we op 6 oktober de wekker horen gaan. Zoals vaker, hebben we deze keer ook weer bij vrienden in de buurt van Assen geslapen, wat toch net even prettiger slaapt in een gewoon bed. Als je slaapt tenminste.
De nacht van 5 op 6 oktober is een onrustige, warme nacht. Met iedere keer wat haze slaapjes, spookt er van alles door m’n hoofd. De laatste races van het seizoen. Na 5 dagen ( = 10 races ) staan we 8e in het klassement, slechts drie punten achter Hugo#344 die op de 7e plaats staat. Camiel#12 staat hier weer voor, maar met een aanzienlijk groter gat qua punten.
Doel voor de finale races op deze 6e oktober is dus ons best te gaan doen om Hugo#344 nog voorbij te komen voor het eindklassement. Als we ’s ochtends in de paddock aankomen zijn Frank#555, Camiel#12 en Hugo#344 al druk bezig met wakker worden of het uitpakken van hun spullen. De sfeer zit er al in ieder geval al gelijk weer goed in 😀 We planten ons erbij neer en gelijk beginnen we elkaar allemaal op te jutten en nutteloze tips te geven. Bandenspanning op 5 bar, want dat rolt zo lekker en ga zo maar door.

Om 10:00u staat de vrije training op het programma voor de Race Cup. In de aanloop naar de training komt Bas#134 nog langs en verbaast zich over het lage oliepeil in de R1. “Ach, is het hele jaar al zo” zeg ik nog. Afijn, na een paar rondjes in de vrije training begint het olielampje te branden als ik boven de 10.000 rpm kom… #%@!#% Had Bas#134 toch gelijk…
Ik rijd 1 ronde door, maar besluit in de derde ronde om toch maar even naar binnen te gaan en olie bij te ( laten ) vullen. Na een kort intermezzo rijd ik de baan weer op, om toch nog wat rondjes te draaien en nog wat verder wakker te worden. Op de baan is het nog vrij kil en het is duidelijk dat er geen toptijden gereden worden. Met een 1:54,123 sta ik dan ook op een 11e plaats op de lijst, terwijl Hugo#344 bovenaan staat met een 1:51! Maar dat was niet de bedoeling zeg!

Om 11:40u staat de kwalificatie op het programma. Een puist meer gas geven is het devies, want we moeten minstens bij Hugo#344 in de buurt staan op de grid.
Ik besloot om zo laat mogelijk de baan op te sturen, zodat er zo min mogelijk verkeer voor me zou rijden. Dat lukt behoorlijk en ik begin mijn rondjes te draaien, met een lekker tempo. Frank#555 rijdt een stukje achter me, maar die komt vanzelf wel voorbij bedacht ik me.
Na een rondje of 3 komt een R6 de pits uit en stuurt zonder om te kijken naar de ideale lijn, terwijl ik net de Haarbocht uit kom vlammen. Bij het aansnijden van de Ossebroeken rijdt de R6 (blijkt later de ONK-er Ricardo Brink te zijn) op de ideale lijn en moet ik van mijn lijn af om hem in te halen. Een ronde later hangt er een gele vlag in de eerste sector en blijkt dezelfde rijder gecrasht te zijn in de Strubbe. Handige jongen, zeg maar… Na de gele vlag draai ik nog een paar lekkere rondjes, met in de 9e ronde mijn snelste van de sessie met een 1:48,967. Goed voor een 5e plek op de grid, 1 plaats voor Hugo#344. Doel behaald! 🙂 Vooraan rijd Marcel#73 naar de pole, met een 1:46,3. Op de tweede plek staat wildcard Eric#115 met een 1:46,9.

En dan begint het “lange” wachten tot de eerste race om 14:20u. Lang tussen aanhalingstekens, want er zit niet meer tijd tussen de sessies als anders, maar door de tijdstippen lijkt alles heel lang te duren. Bijkomend voordeel is wel dat we alle tijd hebben om het achterwiel te wisselen en de laatste verse achterband “aan te breken”. Vers rubber, dat goed moet zijn voor extra drive in die eerste race. Na de goede starts in Zandvoort ben ik er op gebrand om ook deze races weer goed te vertrekken. Als het rode licht uit gaat, kom ik goed van mijn plek. Op de eerste rij komt men heel wat minder uit de start blokken, maar Hugo#344 heeft een wereldstart en gaat als 4e de eerste bocht in. Steven#399 en Frank#555 duiken voor mij de Haarbocht in, waardoor ik dus als 7e de eerste bocht in rijd. Door de Madijk en naar Ossebroeken sturen ze echter allebei naar buiten toe, waardoor ik de ruimte heb om binnendoor te steken en daarmee direct op Hugo#344 z’n achterwiel kom te zitten. Dat weet ik in de Strubbe vast te houden en op de Veenslang besluit ik in de Ruskenhoek direct de aanval in te zetten en rem voorbij Hugo#344. YIIIIIIIIIIIIIIIHAAAAA!!! Nu rijden we 4e(!) achter Jarno#60, waar ik besluit om te kijken wat zijn tempo is. Marcel#73 en Eric#115 trekken direct een gat en zijn een maatje te groot voor ons. Aan het einde van de eerste ronde probeer ik Jarno#60 er voor de GT chicane uit te remmen, maar hij remt later als ik en ik sluit achter hem aan. Volgende plan, wederom de Ruskenhoek, mits we de Strubbe goed genoeg uitkomen. In de Ruskenhoek weet ik Jarno#60 te passeren, maar kom er wat te wijd uit naar mijn smaak. Gelukkig wordt er niet gecounterd… Alhoewel, bij het insturen van Mandeveen doemt een oranje vlek van Jarno#60 in mijn ooghoek op en ik besluit niet volledig naar de binnenkant te sturen. Hierdoor ga ik iets wijd en komt Jarno#60 me weer voorbij. Met deze actie besluit ik bij Jarno#60 in het wiel te blijven, om te zien of we een gat weten te slaan naar de rest achter ons. Zo’n 4 à 5 ronden weet ik het wiel van Jarno#60 te houden en geniet van het aanzicht van Jarno#60 tijdens het remmen. Met de vlam in de pijp en zijn achterkant alle kanten op glijdend, als hoogte punt zelfs een zwarte streep achterlatend bij het aanremmen voor de Haarbocht. Na zo’n 5 ronden meld zich een R6, die echt belachelijk hard en plat de bochten rond. Het blijkt ONKer Ricardo Brink, die op zijn R6 in de 46ers rijdt. Na 7 ronden besluit ik eens achterom te kijken en zie niemand in mijn wiel zitten. Dat is mooi! Dan gaat deze jongen de race nu uitrijden en wat energie bewaren voor de tweede race. Van de vier rijders voor me, doet er maar 1 mee in de eindstand en die is toch niet meer in te halen. In de laatste ronde zie ik vanuit de Strubbe dat Douwe#99 en Frank#555 nog wel behoorlijk dichterbij aan het komen zijn en ik besluit nog iets aan te zetten om te voorkomen dat ze me nog aan kunnen vallen. Dit lukt en met een snelste ronde van 1:47,452 in ronde 7 weet ik als 5e over de finish te komen. Hugo#344 eindigt als 10e, waardoor ik redelijk wat punten meer scoor en al een plekje ben opgeschoven in het klassement.

De tweede race om 16:30u zou ik me wederom als doel stellen om voor Hugo#344 te eindigen.
Na een goede start duik ik nu zelf als 4e de Haarbocht in, achter Eric#115, Jarno#60 en Frank#555. In Ossebroeken vliegen Marcel#73 (buitenom) en Douwe#99 (binnendoor) me voorbij en rij ik als 6e de Veenslang op. Een stukje verderop komen ONKers Willem Kerkvliet en Ricardo Brink op zijn R6 me ook nog voorbij. Het tempo van de mannen voor me ligt redelijk hoog en ik kan niet volgen, onder andere omdat ik veel tijd verlies bij het uitkomen van Duikersloot. We krijgen de fiets maar niet goed op dit punt, dus dat is dan ook ons huiswerk voor de winterperiode.
Na een rondje of 4 komt Jurgen#999 me voorbij in de Haarbocht. Donders! Die is ook nog met een opmars bezig. Ik probeer nog te counteren bij het uitaccelereren, maar dat schiet niet op zo en ik besluit een poging te wagen om aan te pikken, wat normaal nog niet echt wil lukken bij Jurgen#999. Bovendien had ik inmiddels ook Hugo#344 aan mijn achterwiel. Maar deze keer gaat Jurgen#999 niet zo extreem hard en weet ik een aantal ronden in de buurt van zijn achterwiel te blijven en probeer zo nu en dan in de Ruskenhoek er langs te gaan. In de 7e ronde weet ik Jurgen#999 toch weer voorbij te komen in de Ruskenhoek en is het zaak om de race foutloos uit te rijden, ondanks de problemen die ik ondervind bij het accelereren vanuit Duikersloot naar het Meeuwenmeer. Met rondetijden van 1:47,7 – 1:48,1 – 1:47,5 weet ik Jurgen#999 nipt voor te blijven die op zijn beurt nog een gaatje heeft naar Camiel#12 en Hugo#344 en eindigen we de laatste race van het jaar als 8e.

2014 weten we af te sluiten op een 7e plaats in de eindstand en is een goed seizoen geweest. Op Zandvoort ( -3 sec ) en Assen (-3 sec ) hebben we een nieuwe PR weten neer te zetten en m.b.t. de resultaten zitten we in iedere keer in de top 10. Het klassement in de top 10 eindigen is ook gelukt, dus alle gestelde doelen voor 2014 hebben we behaald 😀
Tevens maken we van de gelegenheid gebruik om onze sponsoren voor dit jaar ook weer te bedanken, te weten: Trunk Body Media voor het onderhoud van de site, Stickerloods voor de geleverde stickers, Flevohost voor het hosten van de site, UK Bikeparts voor het leveren van motoronderdelen, Tengtools voor het gereedschap en Racing-Bikes voor de teamshirts, Circuitfotografie voor de foto’s en Pa en Ma voor alle overige steun!!! 🙂
We gaan nu de lange winterperiode in met als huiswerk de problemen in de setup op te lossen, want ondanks de mooie rondetijden kan het nog sneller. Tevens blijft het doel om uiteindelijk wedstrijden te gaan winnen, dus we gaan op zoek naar de volgende stap!

Iedereen een goede winter met fijne feestdagen gewenst en we zien elkaar in 2015 weer op de baan! Gegroet, JFB-Racing

Zandvoort, 8 september 2014

Na een korte trip naar het circuit, vroeg in de ochtend, hadden we rond half 9 alles klaar staan voor de rest van de dag. Om 9:20u zou de vrije training beginnen, dus dat kwam mooi uit.
Voor de training zouden we nog wat aan de vering moeten aanpassen, na de training op 2 september, waar we de verkeerde kant op zijn gegaan en de motorfiets instabieler was geworden tijdens remmen.

Om 9:20 gingen we vol goede moed de training in, die vanwege de lage opkomst was aangevuld met rijders uit de Sportcup. Dit betekende dat het behoorlijk druk was op de baan en een volledig vrije ronde niet zo gemakkelijk zou zijn te vinden. Ondanks de drukte konden we een net ritme vinden en reden we met een snelste tijd van 1:59,5 al gelijk onder de 2 minuten grens.
Goed voor een 7e positie.

Vanwege de lage opkomst was er in het tijdschema ruimte voor een extra sessie, die werd ingevuld als tweede vrije training. Voor die tweede training besloten we nog een aanpassing te doen aan de vering, om te zien of we nog een stap vooruit konden maken.
Door de drukte in de eerste training besloten we wat later de pits in te rijden, maar bleek iedereen nog binnen te staan door een kleine uitloop in het schema.
Dus de eerste ronden zouden we ons eerst nog wat door de drukte heen moeten werken, maar wederom kon er een goed ritme worden gevonden. De R1 stuurde erg scherp en hield strak zijn lijn in de bochten, wat aan het einde van de training een snelste tijd van 1:59,327 opleverde.
Echter in de paddock terug, bleek er een flinke rand zich aan het ontwikkelen te zijn in de voorband. Sh*t! Dat duidde toch op een verkeerde vering instelling of geometrie probleem, iets wat we nog niet eerder gezien hebben in de jaren dat er ZAC gereden wordt.
Maar goed, in samenspraak met de afdeling technische ondersteuning werden er aanpassingen doorgevoerd om dit probleem weer te verhelpen.

Om 12:00u stond de kwalificatie op het programma. Het doel was om wederom een positie in de ruimte op te zoeken en met een goed ritme in de 58ers uit te komen. Enige vraagteken hierin was de achterband, die langzaamaan toch wel wat versleten begon te raken.
Vooraan werd de hele dag al knetterhard gereden in de 54ers, en daar zou de pole tijd ook in terecht komen met 1;54,9. Hoewel de vering en het ritme goed aan voelden, bleek na de kwalificatie dat de achterband zijn beste tijd wel had gehad en konden we er niet meer uit rijden dan een wat tegenvallende 2;00,438 waarmee we vanaf p11 mochten vertrekken.
Kleine verassing van de organisatie daarbij, want we zouden met twee man per rij gaan opstellen inplaats van de reguliere 3 man per rij… Pfff, dat betekende rij 6…

De eerste race ging van start om 14:10u, waardoor we in ieder geval tijd genoeg hadden om een achterwiel met vers rubber te steken en de nieuwe dual carbon remblokken in te remmen.
De sinterblokken bleken de laatste races toch wel heel erg hard te slijten…
In de trainingen had ik een aantal proefstarts gemaakt en ik kwam deze keer eens goed van de lijn af toen het rode licht uit ging. In tegenstelling tot de #12 die nu een verschrikkelijke start had. Haa Haaaa dacht ik nog onderweg naar de Tarzan, maar in het midden van de bocht kwam een witte (d)waas voorbij, die zijn slechte start wel heel erg snel aan het goed maken was! Donders! Ik kwam achter #73 terecht in de eerste bochten, maar na een counter bij het ingaan van de GP chicane besloot ik hem even te volgen. Normaal gesproken rijdt hij mee in de kopgroep, dus dat moest wel goed komen als ik hem niet te veel in zijn vaarwater zou rijden. Maar na een ronde was de kopgroep al weg en ik kon er niet heel erg makkelijk voorbij komen.
Wel merkte ik dat ik ‘midcorner’ wat meer snelheid had, dus daar moest ik gebruik van gaan maken. Na goed mikken kon ik me bij het uitkomen van de Vodafone goed positioneren en voor de Audi-S een uitrem actie inzetten. Dat ging erg netjes en ik zou aanzetten om tegenaanvallen te voorkomen. Na een aantal ronden geen aanvallen voor de kiezen te krijgen keek ik eens achterom en zag dat ik een mooi gaatje had geslagen. In de verte voor mij begon langzaam #344 op te doemen, maar na een aantal ronden proberen kwam ik maar niet dichterbij.
Ik besloot de race uit te rijden en kwam op een 9e plek over de streep met een snelste ronde van 1:57,100 !!!! Weer een nieuw PR erbij!!! 😀
Beetje jammer alleen dat de groep voor me ook nog steeds stappen maakt, waardoor we niet veel dichterbij komen qua posities. Maar goed, tevredenheid overheerste ( en overheerst nog steeds ) met zulke rondetijden op een fiets met standaard vering! 🙂

Om 15:50u zou de tweede race starten. Na de mooie rondetijd in race 1 keken we er naar uit!
Wederom kwam ik goed van de lijn en na wat schermutselingen in de eerste ronde kwam ik al vrij snel achter #344 te rijden. Ik kon hem goed bijbenen, maar na een paar ronden kwam er ineens wat rook uit zijn uitlaat. Toen nog wat en besloot ik iets afstand te houden, mocht er onverhoopt olie lekken. Maar #344 bleef vol door knallen en z’n fiets leek niet slechter te lopen.
Ik besloot zijn net gemonteerde standaard uitlaten de schuld te geven en begon te pushen om weer strak in het wiel te komen. Na 3 rondjes was ik daar aangekomen en was de laatste ronde al in zicht. Ik besloot in de laatste ronde een aanval in te zetten. In de Tarzan zou te vroeg zijn, de Hugenholtz was geen ruimte en de Masters bocht ook niet. Ik besloot weer de Vodafone te gebruiken om me te positioneren voor de Audi-S, wat wederom goed lukte. Bij het aanremmen kon ik langszij komen en de laatste twee bochten tot de streep zijn geen specifieke inhaalmogelijkheden. Een mooie 6e plaats gescoord, met een snelste rondetijd van 1;58,805!

Na een dag met prachtig weer een goede races zijn we de top 10 van het kampioenschap binnen gedrongen! 😀 Door een kleine aanpassing aan de vering voelt de motor weer een stukje beter aan en we kijken vol goede moed uit naar 6 oktober, wanneer de laatste races van het jaar, hopelijk onder mooie droge omstandigheden, worden verreden! Races waar we wellicht nog een plaatsje winst kunnen boeken in het kampioenschap!

Assen, 11 augustus 2014

ZAC race nummer 4 voor het JFB-Racing team stond op het programma, na een week geleden nog op de Nürburgring te zijn geweest. Wat in de aanloop naar de 11e een dag met stabiel weer te leek gaan worden volgens buienradar, draaide uit op een typische dag op Assen met veel wisselvalligheid, vooral in de ochtend.

Om 9:20u stond de vrije training in de planning, dus we hadden ’s ochtends behoorlijk wat tijd om de zaakjes voor elkaar te maken. Het leek er op dat we onze training op een opdrogende baan zouden rijden, dus de droogweer wielen konden gewoon gemonteerd blijven.
Jammer genoeg zou het bij aanvang van de sessie beginnen te spetteren, waardoor de baan niet echt droger kon worden. De eerste drie rondjes deed ik rustig aan, om in de vierde ronde wat aan te gaan zetten. Uitkomen Haarbocht zwabberde de achterkant al alle kanten op en een ronde later hield ik het voor gezien. De vrije training is altijd fijn om even wakker te worden en aangezien we de vering behoorlijk voor elkaar hebben viel er ook niks meer uit te proberen.
Kortom, alles te verliezen en niets te winnen in deze sessie, dus de pits in.

De kwalificatie zou om 11:00u los gaan en aan de hand van buienradar leek het een droge sessie te worden. Geen rede voor paniek dus, maar net op het moment dat de sessie begon, kwam er ook weer een bui over het circuit heen….. We hadden geen tijd meer om regenbanden te steken, dus wederom met de droogweer banden de baan op. De eerste paar ronden was het nog te doen, maar in de Zuidlus begon het steeds harder te regenen. Ik bleef nog zo lang mogelijk doorrijden, voor het geval er in de middag ook weer een dergelijke situatie zou ontstaan. Maar in de 7e ronde werd het me toch te nat op de baan en stuurde ik wederom de pits in, net op het moment dat de sessie ook afgevlagd werd.
Een 12e positie was mijn deel, met een tijd van 2:14,4

Om 13:35u zou de eerste race van start gaan en de grote vraag was natuurlijk of dat een droge of natte race zou worden. Gelukkig zouden de regenwolken behoorlijk overwaaien en we begonnen de eerste race zowaar met hier en daar blauwe lucht.
Ik had voor mijn doen eens een goede start en kon me de eerste ronde rond P12 handhaven, met zicht op de kopgroep. Na de eerste ronde miste #555 de Haarbocht volledig en kwam achter me de baan weer op, echter in dezelfde ronde zou de latere winnaar #73 me snoeihard voorbij komen voor het Meeuwenmeer… Voor ons reed een groepje met o.a. #344 waar ik enigszins mee naar toe kon liften. In de derde ronde kon ik #344 voorbij steken bij het insturen van de linker Ruskenhoek, waarna ik de jacht op #134 kon inzetten. Iets te enthousiast waarschijnlijk, want bij het uitkomen van het Meeuwenmeer zou ik op het kunstgras terechtkomen en een positie verliezen aan #999 die ook aan een opmars bezig was. Verbazingwekkend genoeg kwam #344 niet voorbij, omdat hij het gas dicht had gedraaid om mij bij een eventuele valpartij nog te kunnen ontwijken (de achterkant bleef niet in lijn met de voorkant op het kunstgras)… Maar goed, het gas er weer op, we moesten verder naar voren komen! Ik kon mijn ritme redelijk herpakken en zou in de volgende ronde redelijk vlot inlopen op #134 (of hij viel wat terug 😉 ). Bij de GT aangekomen zat ik in ieder geval op zijn achterwiel.
In het midden van de bochten was hij iets langzamer en bij het uitkomen van de Strubbe zat ik aan de buitenkant naast hem. Maar dat paste niet, dus moest iets inhouden. Dat gaf #344 de gelegenheid om naast mij te komen, maar gelukkig was dat aan de buitenkant voor de Ruskenhoek en ik kon mijn positie succesvol verdedigen. Hierdoor kwam ik zo mooi uit, dat ik #134 bij het insturen van de Stekkenwal voorbij kon prikken. Dat was mooi, want dan kon ik direct een gaatje proberen te slaan in de Zuidlus, wat lukte. Twee ronden later zou #148 me in de Strubbe voorbij steken. Ik probeerde nog terug te vechten de Ruskenhoek in, maar dat ging jammer genoeg net niet. Enkele ronden later zou ik me voor de Haarbocht nog een keer verremmen (waarschijnlijk door de wind in de rug) en buiten de baan raken, maar verloor daarbij geen positie. Hoewel ik uiteindelijk als 10e finishte was ik niet tevreden. De hele race had ik niet lekker op de motor gezeten, o.a. door de natte plekke hier en daar en de ‘oplettendheid’ betreffende natte kerbs en witte lijnen… Dat bleek ook wel met een snelste tijd van 1:49,5

Om 15:50u zou de tweede race starten, vanaf een 10e startplaats. Net toen we zouden gaan opstellen zagen we in de richting van de Zuidlus een grote waas met regen aankomen…
Wauw, wat een timing… Wederom geen tijd om regenbanden te steken, maar na een korte blik op buienradar leek dat ook niet nodig. Het was 1 bui, waarna het weer droog zou zijn.
In de opwarm ronde zou de waas met regen de Zuidlus daadwerkelijk bereiken en nog voor we de Bult hadden bereikt zwaaiden er al rode vlaggen langs de baan.
Iedereen weer naar binnen, waar de wedstrijdleiding aangaf de bui even te willen afwachten. Niet erg eerlijk t.o.v. de rijders die regenbanden hadden gemonteerd. Na wat overleg werden we de paddock opgestuurd en zou er omgeroepen worden wanneer we ons moesten gaan melden. De rijders op regenbanden kregen ook nog de kans om hun banden te wisselen, wat wel nodig bleek. Na wat minuten wachten konden we om 14:05u gaan opstellen, de baan was helemaal droog. Wederom had ik een fatsoenlijke start voor mijn doen en na wat schermutselingen in de eerste ronde, waarbij #12 het grootste slachtoffer werd toen hij het Meeuwenmeer uit werd gedrukt, ontstond er een mooi gevecht met hem.
In de tweede ronde kwam hij de Strubbe beter uit, maar kon ik counteren de Ruskenhoek in. De ronde erna zouden we weer aansluiten bij #134, die zijn ‘midcorner’ snelheid nog niet had weten te verbeteren. “Nog niet”, wat heet, zijn tweede race op een 1000cc fiets!!
Ik kon hem wederom in de Stekkenwal voorbij steken om weer een gaatje te gaan slaan in de Zuidlus. Twee ronden later zou #12 weer naast me rijden op de Veenslang, maar hij zat net als #344 in de vorige race aan de verkeerde kant voor de rechter knik naar de Ruskenhoek.
Maar het zou niet lang duren voordat hij voorbij zou komen in Mandeveen-Duikersloot. Samen met de Strubbe krijg ik daar maar niet de snelheid omhoog genoeg om de aansluiting met de kopgroep te behalen. Hierna zou #12 een klein gaatje slaan, om uiteindelijk in de laatste ronde toch weer terug te vallen. Bij het uitkomen van de Strubbe bleef ik op dezelfde afstand achter hem rijden, waardoor ik in de Ruskenhoek het gaatje dicht kon rijden, om vervolgens in de Stekkenwal een definitieve aanval in te zetten. Dan de deur dicht zien te houden tot aan de Ramshoek, waar ik altijd nog wat meters weet te pakken, om vervolgens als 9e over de streep te komen met een snelste tijd van 1:48,603 in de laatste ronde.

Al met al mogen we niet klagen over de resultaten en na een blik op de stand in het kampioenschap hebben we zelfs nog een kans om in de top 10 te eindigen dit jaar.
Maar er is nog wel wat werk aan de winkel om het vertrouwen omhoog te krijgen bij het uitkomen van de Strubbe en Duikersloot, want daar verliezen we nog altijd tijd.
Op naar Zandvoort op 8 september!!!

R.L. Cup – Nürburgring, 3 augustus 2014

De eerste heuse endurance wedstrijd ooit voor het JFB-Racing team was aangebroken, waar we samen met Hagebeuk racing (Johan) onderdeel uit zouden gaan maken van het 555 Racing team ( Frank ). Na een korte nacht worden we op 3 augustus om 6:15 wakker in pitbox nr.17 van de Nürburgring in de Duitse Eifel. De avond ervoor zou het tot laat onrustig blijven in de pitboxen door sleutelende Duitsers en een paar irritante Duitse pubers van een Duitse vader die eerder op de avond een poging had gedaan om 1 van onze motoren te elimineren… Gelukkig voor deze Duitser bleef de schade beperkt tot een afgebroken koppelingshendel. Dit was even een hele andere ervaring met Duitsers als die we normaal tijdens vakantie en werk ervaren.

Maar goed, het zou een voornamelijk droge dag worden, dus met frisse moed begonnen we aan het ontbijt. ’s Ochtends vroeg (omstreeks 7:00 uur) nog even snel langs de keuring, om vervolgens om 8 uur aan de vrije training te beginnen. We hadden afgesproken om 4 rondjes te rijden, waarna middels het pitbord aangegeven zou worden dat we de pits zouden opzoeken om te wisselen. Na een week van oefenen op de playstation was het dan eindelijk zover, de eerste meters op de legendarische Nürburgring. De eerste paar ronden zou ik me verbazen over hoe smal een aantal bochten leken te zijn in vergelijking met de playstation. De derde en de vierde bocht liggen veel dichter op elkaar dan in Gran Turismo en de zesde bocht is ook wat krapper als in het spel. Verder door bleek de combinatie na de Schumacher S ook wat krapper en de laatste bocht zou ook niet hetzelfde als in Gran Tusrismo zijn.
Gelukkig ging wel alles dezelfde kant op 😉 Van deze training zijn geen rondetijden vrijgegeven, maar het doel was toch vooral om de baan beter te leren kennen, een gevoel voor ritme op te bouwen en de motor zo goed mogelijk aan te voelen m.b.t. de vering afstelling.
De motor voelde goed aan, maar het gevoel voor ritme bleef uit in de vijf rondjes die ik kon rijden. Bij het ingaan van de 5e ronde stak ik ook mijn been maar uit, ten teken dat ik zou gaan wisselen, want ik had allerlei pitborden gezien, maar niet de juiste.
Daar kwam nog een extra discipline aan de orde, namelijk het snel wisselen van de transponder en niet te hard rijden in de pitsstraat. Ook hier zag ik te laat waar ik zijn moest en kwam helemaal verkeerd naast Johan te staan voor een snelle wissel. Gelukkig ging het nog nergens om!

Om half 10 stond de kwalificatie gepland van drie kwartier.
We zouden dezelfde volgorde qua rijders aanhouden, dus ik zou beginnen, daarna Johan en als afsluiter zou Frank ongeveer 15 minuten rijden tot de vlag zou vallen. Als tweede doel naast een snelle ronde, moesten we het pitbord zien te lokaliseren aan de pit muur, want die hadden we niet kunnen vinden in de vrije training. Goed zoeken naar herkenningspunten dus.
Na bijna alle versnellingen opgeschreven te hebben op mijn plattegrondje van de baan, kon ik in mijn run de baan iets meer aanvallen om de rondetijden naar beneden te krijgen. Dit werkte goed, want in mijn tweede ronde van vier zetten we een 2:15,485 op de klok. Johan zou het rustiger aan doen met een 2:22,634 en Frank zou behoorlijk vlammen in zijn run met een 2:11,982 welke betekende dat Johan om 11:30u vanaf plek 19 de Le Mans start zou doen en daarmee vanzelfsprekend de 6 uurs race zou beginnen.

Na een pauze van ruim een uur was het moment van starten daar. Het plan was om runs van 40 minuten te maken, zodat we niet helemaal in het rode van de conditie zouden komen te rijden. Johan zou de start doen, ik zou de tweede run doen en Frank zou als derde zijn run rijden, waarna het rouleren weer opnieuw begon.
Na zo’n 40 minuten was het tijd voor mijn eerste run. Met nog 5 minuten te gaan zat ik al helemaal klaar, ik had er zin in. Na een seintje vanaf de pitmuur wisten we dat Johan over 2 minuten voor de box zou staan. Samen met John (onze gelegenheidstransponderoverzetter) stonden we klaar om Johan af te lossen. Het overzetten van de transponder verliep vlekkeloos, maar bij het wegrijden wilde de eerste versnelling twee keer niet pakken… Na wat gejengel met het gas en de koppeling waren we dan toch onderweg. Volgende run maar zorgen dat de fiets al in z’n 1 staat tijdens het wisselen. In deze eerste run kon ik in een lekker ritme komen en reed behoorlijk ontspannen mijn ronden. Er deden zich vrijwel geen gekke en/of onverwachte situaties voor en na 40 minuten gooide onze ‘gelegenheidsteammanager’ Linda het pitbord naar buiten met de boodschap dat het tijd was om te wisselen. Even het beentje uitsteken ter bevestiging (waar gelijk de kramp in schoot!) en na een zo clean mogelijke laatste ronde dook ik de pits in, op weg naar de aflossing, oftewel Frank. Netjes op de snelheid letten en op de juiste plek stoppen, zodat John weer zo goed mogelijk bij de transponder kon en hatsaa, Frank was onderweg. De eerste run zat er op, hoe gaaf! Ik had een aantal rijders ingehaald en er maar een paar voorbij zien komen.

Tot de volgende run zou ik zo’n 1,5 uur de tijd hebben om bij te komen, te eten en me weer op te laden. Ik had me in ieder geval voorgenomen om m’n pak weer aan te trekken op het moment dat Johan de baan op zou rijden. Je weet nooit wat er kan gebeuren, dus een beetje paraatheid leek me niet verkeerd. Dat bleek niet helemaal een verkeerde gedachte, want eerder (een rondje of 5) dan gepland had Johan aangegeven naar binnen te komen.
Achteraf bleek zijn nieuwe pak niet helemaal goed te zitten, waardoor zijn rechterarm werd afgekneld. Dat was wel balen, want tot het probleem had hij een lekker tempo te pakken. Maar goed, helm op, motor naar buiten en in de versnelling, wachten op de transponder en gaan met die banaan.
Ik kon wederom een lekker ritme te pakken krijgen en na een aantal ronden begon het me op te vallen dat het steeds rustiger werd op de baan…
Had ik iets gemist? Een rode vlag kon het niet zijn, want in de briefing vertelde men dat er gebruik werd gemaakt van zogenoemde ‘intervention cars’ die een gecrashte rijder afschermde voor de overige rijders, die op hun beurt de plek van de crash onder dubbel geel zouden passeren.
Na een paar ronden realiseerde ik me dat er ondertussen gewoon heel wat uitvallers waren. Het maakte de baan vrij voor een goede run, want in deze tweede zou ik mijn snelste tijd van de dag rijden met een 2:13.977. Na zo’n 40 minuten kreeg ik weer het pitbord te zien en stond Frank klaar om het stokje…, euh, de transponder over te nemen. Ik was behoorlijk af toen ik de tweede run had voltooid. Een gevoel van diep respect trof me m.b.t. de profs die in één race van 40 minuten gemiddeld zo’n 25 ronden wegrijden. Om nog maar te zwijgen van de endurance coureurs, die een uur lang hun rondjes wegtikken op een tempo waar wij stervelingen “U” tegen zeggen. Maar dat mocht de pret niet drukken, ik had weer lekker gereden.

Toen Johan met zijn laatste run bezig was, realiseerde ik me dat ik in het huidige schema een run van 40 minuten zou rijden, waarna er voor Frank nog een kwartiertje te rijden zou zijn tot de finish. Maar dat bleek Linda ook al geconstateerd te hebben en die kwam dan ook vertellen dat ze mijn run een half uur zou laten duren, zodat Frank ook nog een half uur zou rijden tot aan de finish vlag. Een prima plan, want nog eens 40 minuten zag ik toch een klein beetje tegenop.

Na een run van 16 ronden kwam Johan op het geplande tijdstip binnen en begon ik aan mijn laatste run. Ik probeerde zo constant mogelijk te rijden, maar de vermoeidheid begon zich aan te dienen. Met 6 van de 10 ronden in de 2:17 mogen we achteraf met deze laatste run ook zeer tevreden zijn.
Het was behoorlijk leeg op de baan en op een akkefietje na met een BMW die niet erg makkelijk inhaalde terwijl ik blauwe vlaggen kreeg, verliep de sessie vlekkeloos. Na 30 minuten kwam het pitbord naar buiten en kwam ik naar binnen om Frank voor een laatste keer de transponder te brengen.
Ik was behoorlijk op, wat een slijtage slag. Met sessies van twee maal 15 minuten, twee runs van 40 minuten en een laatste run van 30 minuten hadden we onze rijtijd wel gehad voor vandaag. Nog snel even gedouched om Frank de race te zien uitrijden en het feest was compleet. Na 6 uur racen sloten we de race af als 15e in onze klasse en als 19e overall. Een positie waar we als wildcard team tevreden mee kunnen zijn, aangezien vele Duitse deelnemers vast een stuk vaker op de Nürburgring rijden.

Bij deze wil ik nogmaals iedereen die ons geholpen heeft ontzettend bedanken,
zonder jullie hulp was het ons niet gelukt!!!!!!! 😀

Startnummer 107 – Team: 555 Racing
Rijders: Hagebeuk, Johan / Bultman, Jan / Teunissen, Frank

2:27.345 1 2:17.165 2 2:18.934 3 2:19.079 4 2:17.115 5 2:15.841 6 2:15.987 7 2:17.554 8 2:17.073 9 2:15.081 10 2:16.342 11 2:16.381 12 2:16.760 13 2:18.957 14 2:17.977 15 2:17.431 16 2:17.917 17 2:17.894 18 2:29.866 pit

2:52.632 20 2:17.731 21 2:18.158 22 2:17.127 23 2:16.098 24 2:17.555 25 2:15.434 26 2:16.693 27 2:16.858 28 2:16.092 29 2:17.101 30 2:16.121 31 2:16.113 32 2:15.662 33 2:16.150 34 2:14.716 35 2:18.255 36 2:31.945 pit

2:58.433 38 2:17.833 39 2:15.898 40 2:13.259 41 2:13.698 42 2:14.891 43 2:16.750 44 2:23.677 45 2:13.264 46 2:17.783 47 2:14.445 48 2:14.349 49 2:13.375 50 2:12.010 51 2:12.991 52 2:15.080 53 2:12.755 54 2:13.481 55 2:14.270 56 2:15.517 57 2:17.088 58 2:26.160 pit

2:54.586 60 2:18.931 61 2:16.689 62 2:16.021 63 2:16.856 64 2:18.321 65 2:17.261 66 2:18.788 67 2:18.035 68 2:18.411 69 2:18.624 70 2:22.414 71 2:31.697 72 2:44.783 pit

2:55.653 74 2:16.401 75 2:17.739 76 2:17.183 77 2:16.589 78 2:16.705 79 2:16.163 80 2:18.005 81 2:16.185 82 2:13.977 83 2:15.121 84 2:15.076 85 2:15.388 86 2:14.761 87 2:14.963 88 2:14.969 89 2:15.158 90 2:14.080 91 2:16.306 92 2:24.215 pit

2:51.955 94 2:17.013 95 2:14.607 96 2:12.553 97 2:13.640 98 2:13.724 99 2:13.884 100 2:13.064 101 2:12.409 102 2:12.560 103 2:12.316 104
2:13.040 105 2:15.186 106 2:13.569 107 2:12.338 108 2:13.529 109 2:14.917 110 2:16.191 111 2:15.364 112 2:17.674 113 2:21.496 pit

2:56.813 115 2:20.508 116 2:19.665 117 2:19.994 118 2:18.898 119 2:18.265 120 2:18.629 121 2:19.627 122 2:19.543 123 2:18.921 124 2:18.446 125 2:17.692 126 2:20.422 127 2:20.744 128 2:20.301 129 2:18.230 130 2:18.639 131 2:28.876 pit

2:55.431 133 2:17.465 134 2:17.054 135 2:17.026 136 2:17.222 137 2:16.303 138 2:16.034 139 2:19.312 140 2:17.092 141 2:17.096 142 2:16.827 143 2:28.821 pit

2:48.822 145 2:14.667 146 2:18.338 147 2:16.897 148 2:19.098 149 2:16.027 150 2:16.082 151 2:14.282 152

7 juli, TT circuit Assen

Daar zijn we weer! Ook voor de derde race van ons seizoen mochten we weer afreizen naar het ‘verre oosten’, om op het TT circuit van Assen onze rondjes af te tikken. De weersvoorspelling zag er positief uit, maar voor de zekerheid hadden we toch ook de ‘regenvelgen’ maar meegenomen. Voor deze 7e juli totaal overbodig, zo zou blijken!

De eerste training stond om 10:00u in de planning, dus ’s ochtends was er genoeg tijd om de boel voor elkaar te krijgen. ’s Ochtends was het nog behoorlijk bewolkt en was ik er nog niet zeker van dat we het de hele dag droog zouden houden. Maar gelukkig brak langzaam het zonnetje door en om 10:00u was het al lekker weer om onze rondjes te maken.
Vooraf had ik wat onverklaarbare spanning, misschien wel omdat we de vorige keer een behoorlijke stap hadden gemaakt voor wat betreft de rondetijden. Ik had besloten om zo vloeiend mogelijk te rijden deze eerste sessie en totaal niet te gaan pushen. Na een aantal ronden kwam de over het algemeen snellere #73 voorbij en ik besloot te proberen om aan te pikken. Ik kon het tempo een ronde lang lekker bijbenen, maar de volgende ronde had hij gezien dat er bezoek was en ging op de Veenslang van zijn gas af… “Jammer” dacht ik nog, maar ik reed zo vloeiend mogelijk door en reed in deze laatste ronde van de training een hele mooie 1:48,126, goed voor een tweede tijd.

Om 11:40u stond de kwalificatie voor de deur. De motor voelde goed in de vrije training, dus aanpassingen waren niet nodig. Ik besloot wel om deze training wat te gaan pushen, om een snellere rondetijd op de klok te krijgen. Dit bleek maar weer een verkeerde beslissing, want zodra je je best gaat doen gaan de rondetijden omhoog… Ik kwam de hele training niet in een lekker ritme, remde in de eerste vliegende ronde het achterwiel in de lucht, welke scheef neer kwam, maakte iedere ronde een foutje en bleek aan het einde van het verhaal een halve seconde langzamer dan in de vrije training…! Met een 1:48,583 in ronde 4 mochten we vanaf plek 8 vertrekken in race 1.

Die race zou om 14:35 beginnen, wat betekende dat we een paar uur pauze hadden tussen de kwalificatie en de eerste race. Na de verbeterde start bij de vorige races had ik wederom het plan om toch redelijk laat te gaan remmen voor de eerste bocht. Maar al snel nadat het rode licht uit was gegaan bleek maar weer dat de start nog veel ruimte voor verbetering heeft. Ik liet de koppeling iets te snel opkomen i.c.m. iets te weinig gas en eindigde weer in een dip qua acceleratie. Zulke ‘fouten’ kosten je gelijk 3 à 4 plaatsen bij de start en zijn dus niet handig.
De eerste ronden kon ik wat posities terug pakken en kwam ik aan de staart van een 4 mans groepje te rijden. Het ritme en het tempo voelde goed aan en ik kon ze één voor één voorbij steken, waarna ik vooraan het groepje kwam te rijden. Ik kon een klein gaatje slaan en zag dat toen ik 3 ronden voor het eind snel achterom keek na het Meeuwenmeer. Dat zag er goed uit!
Maar in de één na laatste ronde sloeg me de schrik om het hart, net na de apex in het Meeuwenmeer voelde ik het stuur ‘doorslaan’ naar binnen toe…. MIJN VOORWIEL STOND DWARS MET EEN SLORDIGE 200KM PER UUR!!! Pffffffffff… Op onverklaarbare wijze redde de fiets zichzelf en kon ik doorrijden. Direct begon het analyseren (of eerlijk gezegd, het piekeren). Wat was er gebeurd en waardoor kwam het?! Uitkomen GT wierp ik een blik op de rechterkant van het voorwiel, maar zag niks bijzonders. In de GT zelf voelde ik ook niks geks… Eerste conclusie, te vroeg en te veel stuur input om de fiets rechtop te zetten… Snel probeerde ik het moment uit m’n hoofd te zetten, want er was nog een groepje naar me op jacht en ik had al flink wat tijd verloren hierdoor. De hele ronde kwam er niemand langszij, maar ik wist dat ze er waren. Uiteindelijk voor de GT besloot ik een verdedigende lijn te kiezen, maar toen ik net na de streep omkeek, keek ik #12 recht aan, die strak op m’n achterwiel zat. Whoei, dat had geen ronde langer moeten duren! Maar de 5e plek was een feit, met een snelste rondetijd van 1:47,874 in ronde 6 van 10.

Race 2 zou om 16:25u van start gaan en wel van plek 5. Na de deceptie van de eerste start kwam ik voor mijn doen nu wel goed van de plek en kon zowaar wat aanvallen plaatsen.
Als snel zouden #999 en #345 voorbij komen en net als in de kwalificatie reed ik slordig en kwam niet lekker in een ritme. De conditie bleek niet om over naar huis te schrijven (niet zo verwonderlijk, want heb door omstandigheden maar twee weken kunnen trainen van de vier) en gedurende de eerste helft van de race kwamen de mannen voorbij die ik in race 1 achter me had gehouden. Naderhand zou blijken dat #555 de nodige moeite had gehad om me voorbij te komen. Maar uiteindelijk kon hij me aan de linkerkant passeren op het rechte stuk. In de tweede helft van de race kwam ik in stevig gevecht met een Ducati 996 met #187. Na een ronde in het wiel besloot ik er in de Stekkewal langs te gaan, maar de #187 gaf zich niet gewonnen en zette buitenom door. Dat ging niet passen met z’n tweeën op de apex, dus ik hield de rem er maar wat langer op. Het scheelde niet veel of de rijder had op mijn voorwiel gezeten… Maar goed, niks gebeurd, dus niks aan het handje. Door deze schermutseling had ik wat meters verloren, die ik in de volgende ronde weer goed kon maken.
Vervolgens won ik ineens heel wat meters bij het accelereren over de Veenslang en zat ik in de Ruskenhoek weer in het wiel. Ik besloot om in de Bult een tweede aanval in te zetten, maar uitkomen Stekkewal verloor de Duc weer tientallen meters en kon ik hem erg simpel voorbij rijden. Uiteindelijk zou ik met 7 seconden achterstand op P11 en met 3 seconden voorsprong op P13 over de streep komen als 12e, met een snelste tijd van 1:48,155.

Na de eerste race en de twee races op 31 mei niet zo’n wereldtijd, maar uiteindelijk zijn we wel de hele dag onder de 1:49 gebleven en daar zijn we toch wel tevreden mee. Achteraf bleek dat de achterband aan de rechterkant ook zo goed als versleten is, dus om daar dan nog 48,1 mee te rijden in de laatste ronde is ook niet verkeerd.
Komende weken gaan we verder werken aan de conditie en ons voorbereiden op onze eerste endurance wedstrijd, een 6-uurs race, op de Nurburgring. Samen met Frank ( 555-racing ) en Johan ( Hagebeuk Racing ) gaan we voor een mooie klassering!