31 mei, TT-circuit Assen

Vanwege te weinig inschrijvingen voor de race op 4 juni in Mettet heeft de organisatie uit financieel oogpunt moeten uitwijken naar een alternatief evenement.
Al met al een geluk bij een ongeluk, want 4 juni hadden we niet kunnen deelnemen.
Nu, op 31 mei, dus wel en wederom op het TT-circuit in Assen.
Het inschrijven kon ’s ochtends vanaf 7:30u en wel met een nieuw en verbeterd systeem, om de doorstroming zo hoog mogelijk te houden. Dit nieuwe systeem werkt razendsnel, dus even een pluim voor de organisatie! Wij zeggen: “Goed bezig!”

Om 9:40u zou de eerste training op het programma staan. De training zou in het teken staan van het verbeteren van de rijlijn in zowel Ossebroeken als Mandeveen-Duikersloot. Deze twee bochten in het bijzonder, omdat we daar de vorige dag heel veel tijd verloren.
Maar de eerste training, blijft de eerste training, dus het werd ook een kwestie van opbouwend het ritme weer even vinden en ook goed wakker worden! De rondetijd was hier ook een bevestiging van met een 1:51,554 (wel goed voor een 7e positie). Vooraan ging het echter nog een stukje harder met een 1:46,760 door Kevin Mos…
Het gevoel in de Ossebroeken en Mandeveen-Duikersloot was er echter wel, dus we gingen de kwalificatie in met een goed gevoel en ‘enige hoop’ op een rondetijd onder de 1:50.

Om 11:20u was het dan zover. De baan was weer voor de Racecup.
Zoals altijd reden we enkele seconden later dan de rest de baan op, om zo niet onnodig opgehouden te worden. Met een goed gevoel werden de ronden afgetikt, met een glijdende achterkant bij het uitkomen van het Meeuwenmeer en zo nu en dan een stilstaand achterwiel bij het terugschakelen naar de 1 voor de Strubbe. Het gevoel was goed totdat in ronde 7 het benzine lampje aan ging. Mooi! Dan nu nog 1 ronde zo vloeiend en zo netjes mogelijk rijden en vervolgens naar binnen, voordat we langs de baan staan. Met een 1:50,184 in die specifieke ronde hadden we echter een wat magere 14e tijd gereden. En toch vooral weer niet onder die donderse 1:50 (al was het wel weer een nieuw PR met 3 honderdste).
Al met al niet erg tevreden, maar ook niet geheel ontevreden, gezien het feit dat de achterband zijn beste tijd wel had gehad.

Voor de eerste race ging er een nieuwe slof rubber tussen de achterbrug. Dat gaf vertrouwen voor een mooie rondetijd in de eerste race, die om 13:50 van start zou gaan.
Voor de verandering kwam ik wel een keer goed van m’n plek, maar remde veel te vroeg voor de haarbocht… #$*&^@!!! daar gingen weer een aantal posities….
Gelukkig ben ik in staat om in de Zuidlus wat plekken terug te pakken en vervolgens kwamen we in een flink gevecht met #399. In ronde 2 t/m 5 zouden we in de 1:50ers rijden om vervolgens in ronde 6 van 10 de #12 tegen te komen die in de Ruskenhoek rechtdoor was gegaan. #12 was volledig zijn ritme kwijt en 1 ronde later kon ik hem met een krappe inhaalactie voorbijkomen in de Ruskenhoek. Op dat moment was #399 hem al voorbij gestoken in de Haarbocht. In ronde 7 van 10 verremde #399 zich in de Haarbocht en deze tweede keer kon ik er bij het uitkomen van de Haarbocht wel langs komen. En toen was het zaak om geen enkel foutje meer te maken!
In ronde 9 zou ik met een 1:48,4 een seconde sneller zijn dan #399 om vervolgens in ronde 10 met een 1,47,116 een absoluut nieuw PR te rijden!!! Achteraf in de paddock kon ik mijn oren en ogen niet geloven, ‘gewoon’ ff drie seconden van je PR afgereden. Bruut!!!
Daarmee is het doel om onder de 1;50 te rijden dit jaar in ieder geval bereikt. Met een 11e positie staan we voor de deur van het andere doel, rijden voor top 10 posities (en nog beter uiteraard).

Race 2 zou om 15:50 starten. In de aanloop naar die tweede race heb ik vooral zoveel mogelijk geprobeerd te bedenken waar die drie seconden tijdwinst hem nou in zat. Want alles leuk en wel, maar als je niet weet wat je anders doet dan normaal wordt het griezelig…
Ossebroeken en Mandeveen-Duikersloot gingen in ieder geval een stuk beter door een beter lijn te rijden, waardoor ik eerder op het gas kon dan voorheen. Een ander puntje was dat ik de Strubbe nu een aantal ronden (en zeker de laatste) in z’n 2e versnelling had genomen, waardoor er waarschijnlijk toch niet even meer rol in blijft.
Met alles op een rijtje had ik ook besloten om bij de start is een keer flink later te remmen voor de Haarbocht. Behoorlijk van de plek komen is fijn, maar als je de gewonnen plaatsen dan weer verliest in de eerste bocht… Afijn, we kwamen behoorlijk van de plek (op de eerste rij bleef #99 staan! :S ) en later dan normaal ging de rem er op. Iets te abrupt, want het achterwiel kwam van de grond, maar dat was op zich niks alarmerends. Uiteraard verloor ik wel weer wat posities, maar kon in de Strubbe #148 alweer buitenom terugpakken. Vervolgens reed ik weer achter “The Wasp” met #399, waar ik bij het uitkomen van de Ramshoek voorbij kon komen en met een openingsronde van 1:55 was ik 2 seconden sneller dan de openingsronde in race 1.
In de tweede ronde kon ik #36 er uit remmen voor de Ruskenhoek en kon ik aan de jacht op de mannen daarvoor beginnen. Met in ronde 2 t/m 5 rondetijden in de 49ers om vervolgens vanaf ronde 6 tussen de 47,6 en 47,9 te rijden(!) In ronde 7 kon ik #344 voorbij steken voor de 9e positie. Een paar ronden later kwam #99 voorbij gestormd, zo snel mogelijk op weg naar een schone onderbroek vermoed ik 😉 In zijn kielzog kon ik redelijk mee sluipen naar de twee rijders in de verte, #98 en #555. Bij het ingaan van de laatste ronde had ik nog een minimale achterstand en als ik nog posities wilde pakken, moest het inhalen in één keer goed gaan.
Bij het ingaan van de Ruskenhoek kon ik het gaatje naar #555 dichten en besloot om direct in de Stekkewal de aanval in te zetten. En met succes! De resterende ronde kon ik het gaatje wat was ontstaan naar #98 ook nog dicht rijden en ik besloot om hem aan te vallen in het accelereren naar de finish lijn (mede omdat het een 600 betrof).
Dus aanremmen GT niet te hard er naar toe en zo goed mogelijk mikken om niet meer van het gas af te hoeven. Dat ging allemaal goed, maar ik kwam toch nog 0,033 sec te kort op de streep om plaats 7 te pakken. Niet slecht met een snelste ronde van 1:47,600, maar toch in de top 10!

Alles bij elkaar hebben we een geweldige dag gehad, met een PR van 1,47,116 en een 11e en een 7e positie. De motor voelt momenteel goed aan en geeft het vertrouwen wat we nodig hebben om snelle rondetijden te draaien. Het gevoel van deze dag houden we vast en we gaan de volgende race op 7 juli weer proberen om nog meer ronden in de 1:47 te rijden.

5 mei, ZAC Assen

Na een lange ‘winterperiode’ van 7 maanden, was het op 5 mei eindelijk weer zo ver. Na op 7 april het seizoen te zijn begonnen, was op 5 mei de tweede wedstrijd van het ZAC seizoen gearriveerd en daarmee de eerste race dag voor het JFB-Racing team.

In de winterperiode hebben we weer wat nieuwe sponsoren mogen verwelkomen die ons raceteam willen ondersteunen, te weten;
Stickerloods.nl – De plek voor al je vinyl stikkers met zeer goede kwaliteit!
Circuitfotografie.nl – Passie voor circuitfoto’s!
UK-Bikeparts.net – Parts direct to your door, worldwide!

Verder zijn we natuurlijk blij dat onze huidige sponsoren, Trunk Body Media (website beheer), Flevohost (web hosting), Racing-bikes.nl (teamkleding) en Tengtools (gereedschap) nog van de partij zijn!

Al onze sponsors zijn te vinden op de JFB-Racing Sponsor Pagina

Na ’s ochtends te hebben ingeschreven voor de RACE Cup stond om 9;20 de vrije training op het programma. Afgelopen seizoen zijn we met de huidige afstelling met een goed gevoel geëindigd, waardoor we vooraf dan ook geen aanpassingen aan de vering hebben gedaan.
Zoals gewoonlijk iets later de baan op dan de rest, waardoor we weer lekker in de ruimte konden rijden. Bovendien hadden we in deze eerste sessie ook alleen maar als doel om weer even in het ritme te komen en aan de monsterlijke snelheden van ons ZACcers te wennen 😉
Omdat we iets later begonnen, hadden we een paar ronden minder te rijden en het gevoel liet toch ook nog even op zich wachten. Een klein uitstapje bij het uitkomen van het Meeuwenmeer, waar even een stukje kunstgras onder de wielen door kwam, sprak daarbij voor zich.
Met een 1:53,706 hadden we een toch best nette 12e tijd gereden. Niet slecht om mee te beginnen!

Om 11 uur zou de kwalificatie beginnen. Na de vrije training was het vooral zaak om het vertrouwen weer verder op te bouwen en nog wat verder te wennen aan de snelheden.
Als doel hadden we natuurlijk wel een plaatsje bij de eerste helft te bemachtigen, niet al te makkelijk op zo’n eerste dag, maar zeker niet onmogelijk.

Toen we de pits uit reden was een deel van het veld al onderweg en kwamen we weer mooi in de ruimte de baan op. Er reden wel wat mensen achter me, maar die komen vanzelf wel voorbij… of niet. Het bleek er 1 te zijn, #168. Na de eerste keer inhalen ging hij in de Stekkewal rechtdoor (schakelfout), maar een paar ronden later kwam hij wederom voorbij en liep fors op me uit. Niet zo vreemd, want dat bleek na de kwalificatie de pole sitter met een 1:48,080
Gedurende de sessie hing er twee ronden lang een gele vlag in de eerste sector. Toen de baan weer vrij was konden we nog enkele ronden doorrijden en in mijn laatste ronde reed ik een 1:51,434 waarmee we op de 17e plek mochten starten. Niet geheel naar wens en de motor deed in de lange bochten als Ossebroeken en Mandeveen/Duikersloot niet wat ik wilde.

Voor de eerste race zouden we dan ook een kleine aanpassing doen aan de vering, om te kijken of we het probleem konden verhelpen.
Vol goede moed zouden we vertrekken vanaf P17, deze keer met 5.000 rpm als uitgangspunt in plaats van 8.000 rpm, waarmee we steeds niet lekker van de lijn af kwamen.
Het nadeel van zo middenin de groep starten is dat je in de eerste paar bochten enorm in het gedrang komt te zitten en dat vond ik voor een eerste dag niet zo heel erg prettig. Maar goed, sommige dingen moet je nu eenmaal doen en niet starten is al helemaal geen optie.
“Rustig” aan vertrekken dus en heelhuids door de eerste bochten komen was dan ook het plan.
De start zelf ging een stuk beter als vorig jaar en ik kwam nu eens van de lijn weg zonder direct 5 plaatsen te verliezen. Roestig als ik was remde ik veel te vroeg voor de Haarbocht en verloor dus wel weer een aantal posities. Uitkomen Haarbocht kon ik er al direct weer een paar terugpakken, omdat er altijd heel wat mensen die met alle geweld plaatsen willen winnen in de eerste bocht en daardoor veel te ver aan de rechterkant de Haarbocht aansnijden, waardoor ze bij het uitkomen niet op het gas kunnen.

Na een paar ronden kwam ik in gevecht met #408 op een R6 en #42 op een Daytona 675.
De R6 kon ik op vermogen (lekker laf 😛 ) voorbij komen, maar de Daytona gaf heel wat meer tegengas. Na een gevecht van een paar bochten in o.a. Ruskenhoek en Stekkewal moest ik genoegen nemen met een plek achter de Daytona en zag hem zelfs bij me weg rijden… Vooral tussen Ossebroeken en de Strubbe en uitkomen Duikersloot verloor ik flink wat meters. Eén en ander werkte dus nog niet zoals ik wilde. Gedurende de resterende ronden kwam ik in m’n eentje in een gat te rijden en heb ik zo economisch mogelijk de race uitgereden, met een 1:50,6 in de 6e ronde en P16 toch ook niet heel erg slecht.

Voor race twee zou ik gaan proberen om in Ossebroeken en Mandeveen/Duikersloot een wat puntigere lijn te gaan rijden, waardoor ik beter uit moest komen voor het uit accelereren.
De start zou ik nu met 6.500 a 7.000 rpm aanvangen en in de eerste start bleek dat een foute keus. Ik liet de koppeling opkomen toen het licht uit ging en het blok viel in een dip terug… Daar gingen weer een hoop posities. Echter na één ronde zouden we een code 60 krijgen en vervolgens een code rood i.v.m. een stevig oliespoor tussen de Stekkewal en de Bult.
Na een x aantal minuten zouden we vanuit de pitstraat een nieuwe opwarmronde beginnen en ik had het geluk dat we op de originele startposities zouden vertrekken.
Nu mooi weer op 5.000 rpm en we waren gelukkig weer een stuk fatsoenlijker weg toen het licht uit ging. Na wederom een kort gevecht met #408 kwam ik ook deze keer weer in een gat te rijden. Maar deze keer zou ik gedurende de laatste 3 ronden van 7 stevig inlopen op een groepje van een man of 8. #42 op de Daytona 675 reed als laatste en ik probeerde een aanval op te zetten in de laatste ronde. Helaas kon ik er in de Zuidlus niet naast komen en een laatste poging zouden we in de GT gaan doen. Ik kwam heel wat beter de Ramshoek uit en in een splitsecond besloot ik links aan de buitenkant een aanval te plaatsen in de hoop er met wat bluf voorbij te komen. Helaas ging #42 aan de binnenkant in de aanval op #399 en kwam ik aan de buitenkant van beiden in de knel te zitten. Een aanval naar voren zou me een paar plaatsen gaan kosten! Maar gelukkig reed er achter mij niemand meer en kon ik zonder positie verlies een 15e plaats binnen halen, met een nieuw PR, wat met een paar hondersten werd aangescherpt naar 1:50,212.

Al met al hebben we een mooie openingsdag gehad van ons seizoen, waar we zelfs weer ons PR een heel klein beetje hebben weten te verbeteren tegen alle verwachtingen in.

Voor de volgende race gaan we ons huiswerk doen en bedenken waarom de motor zijn lijn niet houdt in de lange bochten en dan vooral als het gas erop wordt gezet. Een rondetijd onder de 1:50 is dichtbij, maar het laatste stapje zetten lijkt op dit moment niet al te moeilijk. De races in Mettet zullen wij niet bij zijn, waardoor de eerst volgende race op zaterdag 31 mei of maandag 7 juli zijn.

10 september, ZAC Assen
Iets korter op de voorgaande race dan afgelopen winter gepland, was daar
op 10 september race 6a. Onze eigen paasraces, die aan het begin van het jaar waren afgelast, werden ingehaald. In zeer natte omstandigheden, dat wel. Op 9 september in de avond om half 12 zou het beginnen te regenen en rond half 2 de volgende dag zou dat pas stoppen.

Voor de vrije training was de bandenkeus simpel, “full wets”, oftewel regenbanden monteren.
De race cup zou als 3e sessie de baan op gaan, dus we hadden de tijd om alles gereed te maken. Op het gemak de velgen wisselen en 20 minuten voor aanvang van de training de motor even warm laten draaien. En toen…. op het moment dat ik naar het Parc Fermé wilde rijden startte de motor niet. Een poging om hem even aan te duwen strandde ook…. Sta je dan te stomen met al je regenuitrusting aan…. Na wat hulp bleek de accu plat en hebben we de fiets uiteindelijk gestart met behulp van startkabels. Na kort overleg met de organisatie kon ik bij een andere sessie mijn vrije training inhalen en uiteindelijk een 2:13,296 rijden.

Voor de kwalificatie hingen we de accu aan de lader om te voorkomen dat de motorfiets weer niet wilde starten. In ‘mijn’ vrije training voelde de motor goed aan en het vertrouwen groeide iedere ronde. In de kwalificatie zouden we er echter een schepje bovenop moeten doen, gezien de rondetijd. Bij het uitrijden van de pits reed #114 voor me en ik besloot aan te pikken.
Hij reed iets harder, dus ik kon me mooi aan zijn tempo optrekken. Helaas ging in de 4e ronde #19 onderuit in Duikersloot, waardoor er een aantal ronden een gele vlag werd getoond. In de 5e ronde van 10 reed ik mijn snelste ronde met een 2:10,158 en tevens een nieuw PR in de regen. Met deze tijd kwalificeerde ik mij als 7e, echter op 3,8 seconde van de nummer 1.

Vanwege de lage opkomst besloot de organisatie om in de middag 2 races van 10 ronden voor te stellen i.p.v. de 3 races van 8, 8 en 6 ronden. Hiermee ging men unaniem akkoord en we zouden dus 10 rondjes rijden in beide races. Aan de motorfiets hoefde niets te veranderen, het gevoel was goed en het vertrouwen groot.
Toen de rode lichten uitgingen had ik zoals gewoonlijk weer een waardeloze start en kwam er zeker drie man voorbij. Na een wat voorzichtige openingsronde had ik wat posities goed te maken, maar kon ik wel een een lekker ritme komen. Ronde 2, 3 en 4 maakte ik posities goed, maar op het moment dat ik aansluiting zou maken bij #114 kregen we twee ronden lang een code 60 voorgeschoteld i.v.m. een crash wederom in Duikersloot. In ronde 7 kregen we een groene vlag en ging de opmars voort. In de Ruskenhoek en Stekkenwal en Meeuwenmeer t/m start/finish was ik sneller dan #114. Vanaf start/finish t/m de Veenslang en vanaf de Bult t/m het Meeuwenmeer verloor ik tijd. Echter in de laatste ronde reed ik 1,5 seconde sneller en bij het insturen van de GT zat ik #114 op zijn achterwiel. Helaas kon ik er voor de GT niet meer langs komen, dus ik besloot om het bij het accelereren naar start/finish te proberen, maar kwam 0,118 sec te kort op de streep op plek 5 en werd dus 6e. Maar met een nieuw PR in de regen van 2:04,532 een geslaagde race!

De tweede race zou een droge worden volgens buienradar. Na kwart voor drie zou geen regen meer vallen en ruim een uur later was onze tweede race. Dat betekende dus dat de Dragon Supercorsa’s weer gemonteerd konden worden voor op een droge baan. Althans, op twee riviertjes in de Strubbe na dan. In de opwarm ronde konden we deze van dichtbij bekijken en het waren twee “tricky” punten waar je niet teveel hellingshoek moest hebben.
Na een betere start als de eerste race, verloor ik wel weer een 4-tal posities. Bij het uitkomen van de Strubbe kon ik 1 plek goed maken, omdat #114 er bijna af ging met een highsider. Gelukkig ging het net goed en bleef hij zitten om de volgende ronde snoeihard weer voorbij te komen. Aanpikken had deze keer niet veel nut, al kon ik de derde ronde zijn tempo volgen. Helaas zou ik de 4e en 5e ronde 2 seconden per ronde verliezen en ik was de aansluiting dan ook kwijt. Vanaf de 6e ronde reed ik 7e en zag in de verte #114 en #62 rijden, maar zag de afstand alleen maar groter worden. De laatste ronden zou ik wel blijven aanzetten, omdat ik dacht dat er wat rijders vrij kort achter me reden, maar op de finish bleek dat ik in een niemands land reed. Een 7e plek en een snelste ronde van 1:52,312 (ondanks de riviertjes in de Strubbe) was ik erg tevreden.

Seizoen 2013 is ten einde. Alle PR’s met de 600 zijn gesneuveld en de R1 gaat na iedere aanpassing aan de vering nog altijd steeds beter sturen. De doelstelling om op Assen onder de 1:50 te rijden is helaas niet bereikt, maar blijft gewoon staan voor volgend seizoen.
Ik wil alvast de sponsoren van 2013, te weten Tengtools, Racing Bikes, Trunk Body Media en Flevohost, bedanken voor hun bijdrage aan ons race seizoen.

Assen, 26 augustus. Race 4 voor JFB-Racing
Na een prettige nachtrust was het op 26 augustus weer zo ver. We mochten weer los op het toch wel geliefde TT-circuit van Assen. Na de laatste races op Zolder werd er heel erg uitgekeken naar deze dag. Voornamelijk omdat we als doel (en verwachting) hadden ons oude PR met de 600 te verpulveren.

De vrije training voor de race cup stond om 10 uur op het programma. We konden ’s ochtends dus rustig aan doen. Best prettig als je niet bepaald een ochtend mens bent!
Een paar kleine aanpassingen aan de vering zou het gevoel wat we op circuit Zolder hadden nog meer moeten verbeteren. Vol goede moed ging ik dan ook de baan op om 10:00u.
Zoals gewoonlijk was het hele veld al onderweg, dus we zaten heerlijk in de ruimte. Halverwege de training had ik 1 iemand in te halen bij de Geert Timmer chicane en precies op dat moment kwam ook Nelson Rolfes ( ONK rijder ) voorbij flitsen. Buitenom, met de knie over de grond en in de linkerknik bij mijn voorganger buitenom. Belachelijk hoe makkelijk dat hard rijden dan lijkt als dat soort meneren voorbij komen, maar altijd heel mooi om zo dichtbij te kunnen zien!
Aan het einde van de training had ik met een lekker gevoel mijn rondjes gedraaid, wat bleek.
Met een nieuw PR van 1:50,236 in ronde 7 van 8 en een 7e positie!

Dat zag er interessant uit voor de kwalificatie! Als ik me genoeg kon verbeteren in die sessie kon ik weleens bij de eerste 15 van start gaan. Jammer genoeg maakte ik de klassieke fout door te gaan pushen, wat helaas niet resulteerde in een snellere rondetijd. Sterker nog, de tijd in de kwalificatie was met een 1:50,937 een heel stuk slechter dan de gereden tijd in de vrije training.
Achteraf bleek de bandenspanning te hoog geweest, waardoor de achterkant op een aantal plekken aan glijden ging. Op een gegeven moment zo behoorlijk dat in Madijk ( de knik na de Haarbocht ) de achterkant aanzienlijk opzij gleed! Best gaaf, maar niet goed voor de rondetijd!
Ik zou de race dan ook als 22e starten, maar putte hoop uit het feit dat de rondetijden vanaf P9 tot en met P23 allemaal binnen 1 seconde van elkaar af lagen.

Voor race 1 de bandenspanning op de juiste waarde instellen, klikje compressie erbij op de voorvork en knalluh als een malluh!
Helaas zou ook deze sessie weer anders verlopen als vooraf gepland. In de eerste ronde viel ons aller BuuK #18 stil bij het uitkomen van de Ossebroeken. Er reed links van mij een treintje van 3 man, dus ik koos in een ‘split second’ voor de rechterkant langs BuuK #18. Op datzelfde moment zocht hij ook de rechterkant om voor het achterop komende veld aan de kant te gaan, precies op het moment dat ik er langs wilde duiken. Een volmondig **t en we botsten tegen elkaar aan. Rollende door de Strubbe keek ik achterom en zag dat BuuK gelukkig nog op zijn motor zat.
In eerste instantie voelde alles prima en ik draaide dan ook het gas open om de verloren posities weer goed te maken. Na een paar rondjes merkte ik een schrapend geluid op in de bochten en niet veel later zag ik mijn linker kuipdeel heen en weer wapperen. Hmmm, en nu?!
Ik besloot door te rijden, met 1 oog op de marshalls gericht, enigszins wachtende op een zwarte vlag met oranje stip (stoppen i.v.m. technisch defect).
Deze kwam niet en in de laatste paar ronden kon ik nog twee plaatsen goed maken. P20 was het geworden met een 1:50,529.

Voor race 2 hadden we dus wat reparatie werk te doen. Na wat kijken besloot ik met Ductape aan de slag te gaan en de kuip aan de onderkuip vast te plakken. Zo voor de race leek alles fatsoenlijk vast te zitten en race 2 gingen we wederom voor een goed resultaat. Mijn start was zoals gewoonlijk weer niet ‘je van het’ en ik zat in de eerste ronde weer behoorlijk in het gedrang. Na een toch wel fatsoenlijke eerste twee ronden kregen we een code 60 vanwege een stevige crash in de Ruskenhoek (die zijn daar altijd stevig met dergelijke snelheden). Gedurende de 3e ronde zagen we dat er in de Strubbe ook een crash was geweest en uiteindelijk zouden we code Rood krijgen.
Na een tijd wachten in de pits straat zouden we een herstart krijgen over 5 ronden, vanaf de originele startposities. Een kans om mijn verprutste start te verbeteren dus.
Helaas, ook deze start ging niet erg lekker en tot overmaat van ramp begon de kuip ook weer driftig te klapperen… De herstart zouden we afsluiten als 21ste, met een snelste tijd van 1:52,389.

Na een veelbelovende vrije training viel de rest van de dag toch behoorlijk tegen. Ik had verwacht dat ik “wel even” onder de 1:50 zou gaan rijden, maar achteraf is het TT-circuit niet een baan waar je “wel even” onder de 1:50 duikt als je op een dikke 1000 zit. De vering lijkt er toch ook nog niet helemaal, dus daar zullen we ook nog even flink over gaan nadenken.
Voor de komende wedstrijd op 10 september zullen we ook wat reparaties moeten doen, en we zullen nog een plan bedenken om toch onder de 1:50 te komen, mits het droog is natuurlijk.

Zolder, 18 juli. Race drie van ons seizoen.

Na een woelige nacht van 17 op 18 juli was het dan zo ver. De derde racedag brak aan voor het JFB-Racing team. Voor de trainingen hadden we besloten om de vering te laten staan in dezelfde set-up als op Zandvoort, na de wel zeer geslaagde resultaten daar.

Om 9:40u stond de vrije training voor de S3 op het programma. Het was twee jaar geleden dat we op Zolder hadden gereden, maar gezien het vertrouwen in de YZF-R1 schreven we toch voor de snelste groep in. Die eerste training zou een chaotische worden. De tweede keer op Zolder, maar eigenlijk de eerste vanwege de andere motorfiets, stond in het teken van de juiste versnellingen vinden voor de diverse bochten en enig vorm van ritme op te bouwen. Dat laatste mislukte in ieder geval compleet. Onderhand iedere ronde reed ik andere versnellingen en zat ik te hoog of te laag in de versnellingen bij het insturen en uitkomen van bochten. Dan weer in de eerste, dan weer in de derde een bocht door, dan toch maar weer in de tweede, DRAMA!!! Na die eerste sessie had ik dan ook geen tevreden gevoel en dat zou blijken met een snelste ronde van 1:49,256 en een twintigste plek…. #$%@#!!!!

Voor de kwalificatie zouden we de juiste versnellingen per bocht helder moeten krijgen. Plattegrond erbij en schrijven dus! Na een aantal keren doornemen hadden we alles helder op één punt na. Dat zou ik tijdens de kwalificatie dan maar doen. Met meer duidelijkheid ging ik de baan op en was het doel om in een goed ritme te komen, wat meestal tot goede rondetijden leidt.
Bij het oprijden van de baan was het hele veld al onderweg, dus ik kwam mooi in de vrije ruimte de baan op. Na een paar rondjes kwamen er twee uit de top 5 voorbij en verder kon ik dan ook ongestoord de ronden aftikken. Het beoogde ritme kwam er nu wel en na afloop van de training stonden we op een tiende(!) tijd getraind, met een 1:44,853, een nieuw PR!!! Ik had verwacht sneller te gaan dan in de vrije training, maar zo veel sneller! Dat bood perspectief en vooral ook een zeer tevreden gevoel.

Met de tiende tijd hadden we een plek op de derde startrij bemachtigd, links van het midden. Dit omdat er op Zolder wel vier man per rij staan in tegenstelling tot op Assen en Zandvoort. Een strategie voor de race was er niet, goed starten en zo hard mogelijk rijden. En een goede start had ik!!! Als vijfde de eerste bocht in en als vierde de tweede bocht! YIIIHAAAA!!! Een klein gaatje naar de derde man voor me en daar dan nog maar twee man voor! Geweldig! Ik kon een goed tempo pakken in de eerste ronde en probeerde zo vloeiend mogelijk te rijden. Bij het aanremmen van de Jacky Ickx chicane bleek de eerste man het grind in te zijn gegaan en reed ik zelfs derde!!! Helaas maakte ik aan het eind van de tweede ronde een schakelfout bij het aanremmen voor de Bolderberg haarspeldbocht. In plaats van de tweede versnelling, schakelde ik naar de eerste versnelling, waardoor alle ‘rol’ eruit was. Tot overmaat van ramp schakelden ik bij het uitaccelereren ook nog is in de neutraal, waardoor er direct twee man voorbij kwam vliegen… #$%@#!!!! Een halve ronde later kwam #555 ook nog voorbij en reed ik op een achtste plek. Het groepje voor me ging te snel om bij aan te pikken, dus ik koos ervoor om de race gecontroleerd uit te rijden, aangezien er een grote leegte achter me was. Door een diskwalificatie sleepten we in de stand nog een zevende plek binnen, met weer een PR van 1:44,258!

Door de behaalde zevende plek zouden we de tweede race vanaf de tweede rij starten. Het doel voor deze race was eerlijk gezegd om zo min mogelijk posities te verliezen. Conditioneel gezien zijn we niet in topvorm door een knieblessure en het was ontzettend warm de 18e (30+ °C). Maar goed, ik zou vanzelfsprekend wel weer mijn uiterste best doen om zo hoog mogelijk te eindigen. Helaas ging de start heel wat minder als de eerste race. In de eerste drie bochten zat ik middenin het gedrang en volledig opgesloten. Er kwam een man of drie, vier voorbij en even zag het er niet al te best uit. Na een paar ronden konden we aanpikken bij #399. Na wat bestuderen zou ik er langs proberen te gaan. Het werd me wel wat makkelijk gemaakt, want #399 maakte een remfout in de Jacky Ickx chicane, waardoor we er op het rechte stuk zonder veel moeite voorbij reden. En toen sloeg de schrik een paar ronden later even behoorlijk toe. Bij het aanremmen van de Bianchi bocht had ik ineens veel minder remdruk! Oei! Voor de kleine chicane ging ik vroeg in de remmen en pompend kreeg ik weer remdruk terug. Een ronde late hetzelfde verhaal, hmmmm. Omdat ik het alleen voor de Bianchi bocht had, dacht ik aan oververhitting in de eerste bochten. Korter remmen werd dan ook het plan. Dat leek te werken en ik kon de race uitrijden op de tiende positie. Later zou blijken dat het kortere remmen en harder de bocht in rollen zelfs weer een nieuw PR had opgeleverd van 1:43,982. Een goede strategie om mee te nemen naar Assen de 26e augustus.

Uiteindelijk hebben we een hele mooie dag gehad op circuit Zolder. Dit jaar beschikte de organisatie over een geluidsdag, waardoor er niemand naar huis werd gestuurd.
Hulde! Hopelijk kan dat in de toekomst zo blijven!
Voor wat betreft vertrouwen en de vering zijn we sinds de eerste race op Assen al heel ver verbeterd. De achterband toont nog wat vreemde slijtage waar we over gaan filosoferen, maar de balans is goed. Na het rijden van al deze PR’s kijken we enorm uit naar 26 augustus, wanneer we weer op Assen zullen rijden. Want daar staat het PR van de GSX-R600 nog overeind en dat kan natuurlijk niet.

Voor wie nog gaat, een fijne vakantie gewenst en tot de 26ste!

Zandvoort 17 juni, de tweede racedag van ons seizoen en de derde op de ZAC kalender. De weersvoorspellingen zagen er goed uit, dus de regenbanden bleven thuis. Omdat we hebben besloten niet op het circuit te overnachten vertrokken we al vroeg naar het circuit.

’s Ochtends vroeg zouden we dus vertrekken naar het circuit. Eénmaal aangekomen, ingeschreven, gekeurd en een goed plekje te hebben gevonden, stond om 10 uur de eerste training op het programma. Wederom in de S2, omdat we 3 juni ook die groep geracet hebben.

Na de races op het TT-circuit hebben we met het team e.e.a. doorgesproken m.b.t. de vering en het rijden op de YZF-R1. Hoewel 3 juni de eerste volledige dag op de YZF-R1 was, waren we toch niet helemaal tevreden met de tijden en het gevoel onder het rijden. Voor Zandvoort besloten we dan ook aanpassingen te doen, waarmee de R1 stabieler zou worden tijdens het remmen.

Alles goed en wel, om 10 uur gingen we met frisse moed de baan op met de rest van de S2. Na 20 minuten training en 8 rondjes rijden, bleek dat we met een 2:05,959 bovenaan de lijst stonden in de S2. Nog geen recordtijd, maar de motor voelde in de bochten een stuk vertrouwder aan. Enige minpunt was het aanremmen van de Audi-S, heuvel af. De achterkant ging wederom alle kanten op en net als in de Bult gingen we op een zeker moment bijna van de baan, omdat de achterkant dwars stond.

Voor de kwalificatie moesten we dus nog wat aan de vering versleutelen, om de achterkant stabiel te krijgen bij het heuvel af remmen naar de Audi-S chicane. Bij aanvang van de training probeerde we zo ver mogelijk voor in de groep te starten, om zo min mogelijk verkeer te hebben gedurende de sessie. De laatste vier ronden kwamen we op een korte afstand achter de blauwe GSX-R750 met nr. #183 terecht. Met hem als mikpunt reden we in de zesde van acht ronden onze snelste tijd van 2:03,554. Goed voor een derde tijd op de lijst in de S2 en toch wel een goed gevoel bij het rijden. De achterkant bleef netjes in lijn bij het aanremmen van de Audi-S, dus dat probleem waren we ook vanaf.

In verband met een rode vlag situatie in de kwalificatie van de S3 waren er een groot aantal rijders die geen rondetijd hadden kunnen zetten. Voor de organisatie bracht dit kennelijk ook wat uitdagingen met zich mee, want na de briefing tijdens de lunch waren er nog geen startopstellingen bekend. Maar met een rondetijd van 2:03 gokte ik op een race in de S3 (oftewel een wissel van groep). Voorafgaand aan de race werd o.a. mijn naam omgeroepen met als boodschap dat er door de vermelde rijders in de S3 gereden zou worden.
Bij het uitrijden van de pits nog even gevraagd waar ik nou moest opstellen en dat bleek een toch wel nette 18e positie (van de 40) te zijn op de 6e rij!
Deze keer hadden we een goede start en we zaten midden in de drukte tot aan de GP-chicane. Daar schoof het hele veld in elkaar en ontstond een lang lint. Na een paar rondjes reed er een Ducati Panigale in de verte waar ik maar niet op in kon lopen.
Tegen het einde van de race kwam #73 me voorbij op zijn Fireblade, ik probeerde aan te pikken, maar beetje bij beetje liep hij op me uit.
Tot overmaat van ramp kwam #183 me ook nog net voorbij. Een uiteindelijke 15e plaats was mijn deel, doordat er nog een uitvaller was in de top 5.
Echter een 15e plaats met een nieuw Persoonlijk Record van 2:01,191! Het aanpassen aan de YZF-R1 gaat dus best goed!

De tweede race zou een korte worden, n.a.v. een vervelende crash in de beginfase die resulteerde in een code rood. #32 was naast de baan geraakt en in de bandenmuur geëindigd. De crash gebeurde ver voor me, maar toen we er langs reden lag de coureur roerloos in het gras…
Geen fraai gezicht… Gelukkig blijkt achteraf alles mee te vallen en is de schade een flinke hersenschudding en blauwe plekken.
Door deze crash werd de race gestaakt en zou de reserve race van de dag meetellen voor het kampioenschap (normaal gesproken dus niet).

De derde race waren we weer goed weg, vanaf de 15e startplek. Een rij verder naar voren t.o.v. de eerste race. Deze race kwam ik ook goed weg, maar met een 15e plek zit je toch middenin de drukte voor de eerste bocht. Na de eerste ronde zaten we achteraan een groepje waar o.a. #72 en #41 in reden. We konden het tempo niet volgen en het groepje reed steeds verder weg.
Naar mate de race vorderde begon ook de vermoeidheid een rol te spelen, waardoor we niet meer konden aan zetten. Met een snelste rondetijd van 2:03,487 zijn we op een 19e plek geëindigd.

Ondanks de laatste race sloten we de dag met een goed gevoel af. De vering is een stuk beter voor elkaar en daarmee is het vertrouwen gegroeid. Het verbreken van ons PR (Persoonlijk Record) is een absoluut pluspunt, te meer omdat het pas de tweede racedag op de YZF-R1 is.
Na Zandvoort gaan we ons voorbereiden op 18 juli, circuit Zolder in België. Vorig jaar hebben we daar o.a. niet gereden i.v.m. de belachelijk strenge geluidseisen die de races beïnvloedde. Dit jaar heeft de organisatie een geluidsdag ingekocht, waardoor we daar geen negatieve invloed meer van zullen hebben.
Twee jaar geleden hebben we voor het eerst op circuit Zolder gereden met de GSX-R, dus het zal wederom een hele nieuwe ervaring worden om daar met de YZF-R1 te rijden.
Maar ook daar gaan we voor een verbetering van ons PR!!!

Na de eerste dramatisch verlopen testdag begin mei, was het op 3 juni dan zover. De eerste race dag op de YZF-R1. De versnellingsbak was gereviseerd en de motor was weer netjes opgebouwd. Een puike prestaties van de monteurs die ons hebben geholpen!

De eerste vrije training verliep lekker, maar na vrijwel nog geen meters te hebben gemaakt waren we toch wat roestig op de baan. De vering gaf vertrouwen, waardoor het makkelijk was om iedere ronde iets meer aan te zetten. Helaas bleek tijdens deze training wel dat de fiets teveel voorover in de vering dook. Dat vertaalde zich vooral bij het remmen voor de Bult (3e linker bocht op Assen) toch in een onrustige achterkant. Zelfs zo erg, dat éénmaal het achterwiel zo dwars stond dat er niet meer ingestuurd kon worden (we zijn geen Moto2 goden hè). Snelste tijd was uiteindelijk een toch wel wat teleurstellende 1:57,2 ( PR staat op 51,7 ).

Voor de kwalificatie training deden we wat aanpassingen aan de vering en zou de stabiliteit bij het remmen beter moeten worden. Onze redenering bleek goed en de motor bleef veel stabieler bij remmen. Het gevoel was dus beter, maar helaas viel de ronde tijd toch weer tegen, wederom een 1:57,2, wat resulteerde in een 12e startplek in een klasse lager…

De eerste race werd dus in de sport cup gereden, startend vanaf de 12e plek. Dat betekent vanaf 2013 een plaats, rechts op de vierde rij, aangezien we in de ZAC nu ook 3 man per rij hebben, à la MotoGP en WSBK. Een goede start is dus belangrijker geworden, evenals de plek waar je start natuurlijk. Dus goed het gas erop. Helaas ging dat niet helemaal als gepland en vielen de toeren me wat te ver terug na het loslaten van de koppeling. Maar wat een verademing is het om met het hele veld mee te accelereren in plaats van 10 à 15 man om je oren te krijgen, omdat ze minimaal 50 pk meer aan boord hebben.

Voor de Haarbocht remde ik eens niet te vroeg en pakte zo 4 à 5 plaatsen, waardoor ik als 6e de Ossebroeken kon insturen. Op één oor liggend kwam er een CBR600RR buitenom voorbij en verloor ik dus een plek bij het insturen van de Strubbe. Maar nu ik op een 1000 rij kan ik ook de 600 voorbij blazen op het rechte eind… Niet heel erg eervol, maar goed. Zo is het nu eenmaal. Na een paar rondjes merkte ik dat ik het tempo van de coureurs voor me niet kon volgen. Bocht uit pakten ze meters en ik realiseerde me dat het probleem zich al bij het insturen en los laten van de rem voordeed. De voorkant veerde te snel uit, waardoor ik niet scherp naar de binnenkant kon sturen om een krappe lijn te rijden en me daarbij de ruimte te geven bij het accelereren. Hierdoor moest ik langer wachten om op het gas te gaan en dat kost vanzelfsprekend tijd. Gedurende de race verloor ik nog een plaats en uiteindelijk finishte we als 8ste, met een snelste rondetijd van 1:54,904. Nog lang niet waar we op mikken, maar de verbetering was er.

Voor race 2 deden we een kleine aanpassing aan de vering, om te voorkomen dat de voorkant te snel omhoog komt bij het loslaten van de rem en dus het insturen. De tweede start vanaf p8 verliep vrijwel hetzelfde als de eerste, de toeren vielen te veel terug bij het loslaten van de koppeling. Bij het uitkomen van de Strubbe reed #212 Chris Vriend voor me op zijn YZF-R6. Hij had een hele goede drive en haalde het eerste deel van de Veenslang een R1 voor hem in met #402. Deze kwam het tweede deel van de Veenslang natuurlijk op stoom, waardoor #212 Chris Vriend weer werd ingehaald door #402. Echter bij het remmen van de Ruskenhoek verminderde #402 dermate meer snelheid dat #212 Chris Vriend en ikzelf redelijk snel op hem in kwamen rijden.

In een fractie van een seconde besloot ik beide eruit te remmen, maar dat bleek een slechte keus. #402 stuurde in, waardoor ik harder in de remmen moest en niet volledig kon insturen. Ik ging wijd en in het gedrang bleek een ronde later dat #212 Chris Vriend in het gedrang was gekomen en in de grindbak tot stilstand was gekomen… Na de race heb ik hem opgezocht en gelukkig was hij ongedeerd en zelfs niet gevallen. Nogmaals, sorry Chris!!!

Na de eerste ronde lag ik 6e en ik kon het tempo voor mijn gevoel wel makkelijker volgen als in de 1ste race. Dat zag er goed uit voor een mooie klassering dus!

Maar helaas, het mocht niet zo zijn. Met nog 3 ronden te gaan ging het benzine lampje aan… Daar waar we met de GSX-R600 twee sessies met een volle tank konden rijden, blijkt de R1 toch flink wat meer dorst te hebben. Jammer, jammer, jammer!
Om de race uit te rijden heb ik de laatste drie ronden overal een versnelling hoger gereden, wat natuurlijk niet goed is voor de snelheid.

Uiteindelijk bleven we met een 9e plaats nog net in de top 10… Snelste rondetijd 1.55,009. Ook dit soort dingen zullen we de komende tijd moeten leren m.b.t. de YZF-R1.

Al met al toch een mooie dag gehad op het TT-Circuit van Assen en eens een dag gereden zonder mechanische defecten aan de motorfiets. Maandag aanstaande, 17 juni zal onze tweede race dag worden op Circuit Park Zandvoort. De weersvoorspelling is nog positief, dus dat belooft vooralsnog ook een mooie dag te worden.