Assen, 26 augustus. Race 4 voor JFB-Racing
Na een prettige nachtrust was het op 26 augustus weer zo ver. We mochten weer los op het toch wel geliefde TT-circuit van Assen. Na de laatste races op Zolder werd er heel erg uitgekeken naar deze dag. Voornamelijk omdat we als doel (en verwachting) hadden ons oude PR met de 600 te verpulveren.

De vrije training voor de race cup stond om 10 uur op het programma. We konden ’s ochtends dus rustig aan doen. Best prettig als je niet bepaald een ochtend mens bent!
Een paar kleine aanpassingen aan de vering zou het gevoel wat we op circuit Zolder hadden nog meer moeten verbeteren. Vol goede moed ging ik dan ook de baan op om 10:00u.
Zoals gewoonlijk was het hele veld al onderweg, dus we zaten heerlijk in de ruimte. Halverwege de training had ik 1 iemand in te halen bij de Geert Timmer chicane en precies op dat moment kwam ook Nelson Rolfes ( ONK rijder ) voorbij flitsen. Buitenom, met de knie over de grond en in de linkerknik bij mijn voorganger buitenom. Belachelijk hoe makkelijk dat hard rijden dan lijkt als dat soort meneren voorbij komen, maar altijd heel mooi om zo dichtbij te kunnen zien!
Aan het einde van de training had ik met een lekker gevoel mijn rondjes gedraaid, wat bleek.
Met een nieuw PR van 1:50,236 in ronde 7 van 8 en een 7e positie!

Dat zag er interessant uit voor de kwalificatie! Als ik me genoeg kon verbeteren in die sessie kon ik weleens bij de eerste 15 van start gaan. Jammer genoeg maakte ik de klassieke fout door te gaan pushen, wat helaas niet resulteerde in een snellere rondetijd. Sterker nog, de tijd in de kwalificatie was met een 1:50,937 een heel stuk slechter dan de gereden tijd in de vrije training.
Achteraf bleek de bandenspanning te hoog geweest, waardoor de achterkant op een aantal plekken aan glijden ging. Op een gegeven moment zo behoorlijk dat in Madijk ( de knik na de Haarbocht ) de achterkant aanzienlijk opzij gleed! Best gaaf, maar niet goed voor de rondetijd!
Ik zou de race dan ook als 22e starten, maar putte hoop uit het feit dat de rondetijden vanaf P9 tot en met P23 allemaal binnen 1 seconde van elkaar af lagen.

Voor race 1 de bandenspanning op de juiste waarde instellen, klikje compressie erbij op de voorvork en knalluh als een malluh!
Helaas zou ook deze sessie weer anders verlopen als vooraf gepland. In de eerste ronde viel ons aller BuuK #18 stil bij het uitkomen van de Ossebroeken. Er reed links van mij een treintje van 3 man, dus ik koos in een ‘split second’ voor de rechterkant langs BuuK #18. Op datzelfde moment zocht hij ook de rechterkant om voor het achterop komende veld aan de kant te gaan, precies op het moment dat ik er langs wilde duiken. Een volmondig **t en we botsten tegen elkaar aan. Rollende door de Strubbe keek ik achterom en zag dat BuuK gelukkig nog op zijn motor zat.
In eerste instantie voelde alles prima en ik draaide dan ook het gas open om de verloren posities weer goed te maken. Na een paar rondjes merkte ik een schrapend geluid op in de bochten en niet veel later zag ik mijn linker kuipdeel heen en weer wapperen. Hmmm, en nu?!
Ik besloot door te rijden, met 1 oog op de marshalls gericht, enigszins wachtende op een zwarte vlag met oranje stip (stoppen i.v.m. technisch defect).
Deze kwam niet en in de laatste paar ronden kon ik nog twee plaatsen goed maken. P20 was het geworden met een 1:50,529.

Voor race 2 hadden we dus wat reparatie werk te doen. Na wat kijken besloot ik met Ductape aan de slag te gaan en de kuip aan de onderkuip vast te plakken. Zo voor de race leek alles fatsoenlijk vast te zitten en race 2 gingen we wederom voor een goed resultaat. Mijn start was zoals gewoonlijk weer niet ‘je van het’ en ik zat in de eerste ronde weer behoorlijk in het gedrang. Na een toch wel fatsoenlijke eerste twee ronden kregen we een code 60 vanwege een stevige crash in de Ruskenhoek (die zijn daar altijd stevig met dergelijke snelheden). Gedurende de 3e ronde zagen we dat er in de Strubbe ook een crash was geweest en uiteindelijk zouden we code Rood krijgen.
Na een tijd wachten in de pits straat zouden we een herstart krijgen over 5 ronden, vanaf de originele startposities. Een kans om mijn verprutste start te verbeteren dus.
Helaas, ook deze start ging niet erg lekker en tot overmaat van ramp begon de kuip ook weer driftig te klapperen… De herstart zouden we afsluiten als 21ste, met een snelste tijd van 1:52,389.

Na een veelbelovende vrije training viel de rest van de dag toch behoorlijk tegen. Ik had verwacht dat ik “wel even” onder de 1:50 zou gaan rijden, maar achteraf is het TT-circuit niet een baan waar je “wel even” onder de 1:50 duikt als je op een dikke 1000 zit. De vering lijkt er toch ook nog niet helemaal, dus daar zullen we ook nog even flink over gaan nadenken.
Voor de komende wedstrijd op 10 september zullen we ook wat reparaties moeten doen, en we zullen nog een plan bedenken om toch onder de 1:50 te komen, mits het droog is natuurlijk.

Zolder, 18 juli. Race drie van ons seizoen.

Na een woelige nacht van 17 op 18 juli was het dan zo ver. De derde racedag brak aan voor het JFB-Racing team. Voor de trainingen hadden we besloten om de vering te laten staan in dezelfde set-up als op Zandvoort, na de wel zeer geslaagde resultaten daar.

Om 9:40u stond de vrije training voor de S3 op het programma. Het was twee jaar geleden dat we op Zolder hadden gereden, maar gezien het vertrouwen in de YZF-R1 schreven we toch voor de snelste groep in. Die eerste training zou een chaotische worden. De tweede keer op Zolder, maar eigenlijk de eerste vanwege de andere motorfiets, stond in het teken van de juiste versnellingen vinden voor de diverse bochten en enig vorm van ritme op te bouwen. Dat laatste mislukte in ieder geval compleet. Onderhand iedere ronde reed ik andere versnellingen en zat ik te hoog of te laag in de versnellingen bij het insturen en uitkomen van bochten. Dan weer in de eerste, dan weer in de derde een bocht door, dan toch maar weer in de tweede, DRAMA!!! Na die eerste sessie had ik dan ook geen tevreden gevoel en dat zou blijken met een snelste ronde van 1:49,256 en een twintigste plek…. #$%@#!!!!

Voor de kwalificatie zouden we de juiste versnellingen per bocht helder moeten krijgen. Plattegrond erbij en schrijven dus! Na een aantal keren doornemen hadden we alles helder op één punt na. Dat zou ik tijdens de kwalificatie dan maar doen. Met meer duidelijkheid ging ik de baan op en was het doel om in een goed ritme te komen, wat meestal tot goede rondetijden leidt.
Bij het oprijden van de baan was het hele veld al onderweg, dus ik kwam mooi in de vrije ruimte de baan op. Na een paar rondjes kwamen er twee uit de top 5 voorbij en verder kon ik dan ook ongestoord de ronden aftikken. Het beoogde ritme kwam er nu wel en na afloop van de training stonden we op een tiende(!) tijd getraind, met een 1:44,853, een nieuw PR!!! Ik had verwacht sneller te gaan dan in de vrije training, maar zo veel sneller! Dat bood perspectief en vooral ook een zeer tevreden gevoel.

Met de tiende tijd hadden we een plek op de derde startrij bemachtigd, links van het midden. Dit omdat er op Zolder wel vier man per rij staan in tegenstelling tot op Assen en Zandvoort. Een strategie voor de race was er niet, goed starten en zo hard mogelijk rijden. En een goede start had ik!!! Als vijfde de eerste bocht in en als vierde de tweede bocht! YIIIHAAAA!!! Een klein gaatje naar de derde man voor me en daar dan nog maar twee man voor! Geweldig! Ik kon een goed tempo pakken in de eerste ronde en probeerde zo vloeiend mogelijk te rijden. Bij het aanremmen van de Jacky Ickx chicane bleek de eerste man het grind in te zijn gegaan en reed ik zelfs derde!!! Helaas maakte ik aan het eind van de tweede ronde een schakelfout bij het aanremmen voor de Bolderberg haarspeldbocht. In plaats van de tweede versnelling, schakelde ik naar de eerste versnelling, waardoor alle ‘rol’ eruit was. Tot overmaat van ramp schakelden ik bij het uitaccelereren ook nog is in de neutraal, waardoor er direct twee man voorbij kwam vliegen… #$%@#!!!! Een halve ronde later kwam #555 ook nog voorbij en reed ik op een achtste plek. Het groepje voor me ging te snel om bij aan te pikken, dus ik koos ervoor om de race gecontroleerd uit te rijden, aangezien er een grote leegte achter me was. Door een diskwalificatie sleepten we in de stand nog een zevende plek binnen, met weer een PR van 1:44,258!

Door de behaalde zevende plek zouden we de tweede race vanaf de tweede rij starten. Het doel voor deze race was eerlijk gezegd om zo min mogelijk posities te verliezen. Conditioneel gezien zijn we niet in topvorm door een knieblessure en het was ontzettend warm de 18e (30+ °C). Maar goed, ik zou vanzelfsprekend wel weer mijn uiterste best doen om zo hoog mogelijk te eindigen. Helaas ging de start heel wat minder als de eerste race. In de eerste drie bochten zat ik middenin het gedrang en volledig opgesloten. Er kwam een man of drie, vier voorbij en even zag het er niet al te best uit. Na een paar ronden konden we aanpikken bij #399. Na wat bestuderen zou ik er langs proberen te gaan. Het werd me wel wat makkelijk gemaakt, want #399 maakte een remfout in de Jacky Ickx chicane, waardoor we er op het rechte stuk zonder veel moeite voorbij reden. En toen sloeg de schrik een paar ronden later even behoorlijk toe. Bij het aanremmen van de Bianchi bocht had ik ineens veel minder remdruk! Oei! Voor de kleine chicane ging ik vroeg in de remmen en pompend kreeg ik weer remdruk terug. Een ronde late hetzelfde verhaal, hmmmm. Omdat ik het alleen voor de Bianchi bocht had, dacht ik aan oververhitting in de eerste bochten. Korter remmen werd dan ook het plan. Dat leek te werken en ik kon de race uitrijden op de tiende positie. Later zou blijken dat het kortere remmen en harder de bocht in rollen zelfs weer een nieuw PR had opgeleverd van 1:43,982. Een goede strategie om mee te nemen naar Assen de 26e augustus.

Uiteindelijk hebben we een hele mooie dag gehad op circuit Zolder. Dit jaar beschikte de organisatie over een geluidsdag, waardoor er niemand naar huis werd gestuurd.
Hulde! Hopelijk kan dat in de toekomst zo blijven!
Voor wat betreft vertrouwen en de vering zijn we sinds de eerste race op Assen al heel ver verbeterd. De achterband toont nog wat vreemde slijtage waar we over gaan filosoferen, maar de balans is goed. Na het rijden van al deze PR’s kijken we enorm uit naar 26 augustus, wanneer we weer op Assen zullen rijden. Want daar staat het PR van de GSX-R600 nog overeind en dat kan natuurlijk niet.

Voor wie nog gaat, een fijne vakantie gewenst en tot de 26ste!

Zandvoort 17 juni, de tweede racedag van ons seizoen en de derde op de ZAC kalender. De weersvoorspellingen zagen er goed uit, dus de regenbanden bleven thuis. Omdat we hebben besloten niet op het circuit te overnachten vertrokken we al vroeg naar het circuit.

’s Ochtends vroeg zouden we dus vertrekken naar het circuit. Eénmaal aangekomen, ingeschreven, gekeurd en een goed plekje te hebben gevonden, stond om 10 uur de eerste training op het programma. Wederom in de S2, omdat we 3 juni ook die groep geracet hebben.

Na de races op het TT-circuit hebben we met het team e.e.a. doorgesproken m.b.t. de vering en het rijden op de YZF-R1. Hoewel 3 juni de eerste volledige dag op de YZF-R1 was, waren we toch niet helemaal tevreden met de tijden en het gevoel onder het rijden. Voor Zandvoort besloten we dan ook aanpassingen te doen, waarmee de R1 stabieler zou worden tijdens het remmen.

Alles goed en wel, om 10 uur gingen we met frisse moed de baan op met de rest van de S2. Na 20 minuten training en 8 rondjes rijden, bleek dat we met een 2:05,959 bovenaan de lijst stonden in de S2. Nog geen recordtijd, maar de motor voelde in de bochten een stuk vertrouwder aan. Enige minpunt was het aanremmen van de Audi-S, heuvel af. De achterkant ging wederom alle kanten op en net als in de Bult gingen we op een zeker moment bijna van de baan, omdat de achterkant dwars stond.

Voor de kwalificatie moesten we dus nog wat aan de vering versleutelen, om de achterkant stabiel te krijgen bij het heuvel af remmen naar de Audi-S chicane. Bij aanvang van de training probeerde we zo ver mogelijk voor in de groep te starten, om zo min mogelijk verkeer te hebben gedurende de sessie. De laatste vier ronden kwamen we op een korte afstand achter de blauwe GSX-R750 met nr. #183 terecht. Met hem als mikpunt reden we in de zesde van acht ronden onze snelste tijd van 2:03,554. Goed voor een derde tijd op de lijst in de S2 en toch wel een goed gevoel bij het rijden. De achterkant bleef netjes in lijn bij het aanremmen van de Audi-S, dus dat probleem waren we ook vanaf.

In verband met een rode vlag situatie in de kwalificatie van de S3 waren er een groot aantal rijders die geen rondetijd hadden kunnen zetten. Voor de organisatie bracht dit kennelijk ook wat uitdagingen met zich mee, want na de briefing tijdens de lunch waren er nog geen startopstellingen bekend. Maar met een rondetijd van 2:03 gokte ik op een race in de S3 (oftewel een wissel van groep). Voorafgaand aan de race werd o.a. mijn naam omgeroepen met als boodschap dat er door de vermelde rijders in de S3 gereden zou worden.
Bij het uitrijden van de pits nog even gevraagd waar ik nou moest opstellen en dat bleek een toch wel nette 18e positie (van de 40) te zijn op de 6e rij!
Deze keer hadden we een goede start en we zaten midden in de drukte tot aan de GP-chicane. Daar schoof het hele veld in elkaar en ontstond een lang lint. Na een paar rondjes reed er een Ducati Panigale in de verte waar ik maar niet op in kon lopen.
Tegen het einde van de race kwam #73 me voorbij op zijn Fireblade, ik probeerde aan te pikken, maar beetje bij beetje liep hij op me uit.
Tot overmaat van ramp kwam #183 me ook nog net voorbij. Een uiteindelijke 15e plaats was mijn deel, doordat er nog een uitvaller was in de top 5.
Echter een 15e plaats met een nieuw Persoonlijk Record van 2:01,191! Het aanpassen aan de YZF-R1 gaat dus best goed!

De tweede race zou een korte worden, n.a.v. een vervelende crash in de beginfase die resulteerde in een code rood. #32 was naast de baan geraakt en in de bandenmuur geëindigd. De crash gebeurde ver voor me, maar toen we er langs reden lag de coureur roerloos in het gras…
Geen fraai gezicht… Gelukkig blijkt achteraf alles mee te vallen en is de schade een flinke hersenschudding en blauwe plekken.
Door deze crash werd de race gestaakt en zou de reserve race van de dag meetellen voor het kampioenschap (normaal gesproken dus niet).

De derde race waren we weer goed weg, vanaf de 15e startplek. Een rij verder naar voren t.o.v. de eerste race. Deze race kwam ik ook goed weg, maar met een 15e plek zit je toch middenin de drukte voor de eerste bocht. Na de eerste ronde zaten we achteraan een groepje waar o.a. #72 en #41 in reden. We konden het tempo niet volgen en het groepje reed steeds verder weg.
Naar mate de race vorderde begon ook de vermoeidheid een rol te spelen, waardoor we niet meer konden aan zetten. Met een snelste rondetijd van 2:03,487 zijn we op een 19e plek geëindigd.

Ondanks de laatste race sloten we de dag met een goed gevoel af. De vering is een stuk beter voor elkaar en daarmee is het vertrouwen gegroeid. Het verbreken van ons PR (Persoonlijk Record) is een absoluut pluspunt, te meer omdat het pas de tweede racedag op de YZF-R1 is.
Na Zandvoort gaan we ons voorbereiden op 18 juli, circuit Zolder in België. Vorig jaar hebben we daar o.a. niet gereden i.v.m. de belachelijk strenge geluidseisen die de races beïnvloedde. Dit jaar heeft de organisatie een geluidsdag ingekocht, waardoor we daar geen negatieve invloed meer van zullen hebben.
Twee jaar geleden hebben we voor het eerst op circuit Zolder gereden met de GSX-R, dus het zal wederom een hele nieuwe ervaring worden om daar met de YZF-R1 te rijden.
Maar ook daar gaan we voor een verbetering van ons PR!!!

Na de eerste dramatisch verlopen testdag begin mei, was het op 3 juni dan zover. De eerste race dag op de YZF-R1. De versnellingsbak was gereviseerd en de motor was weer netjes opgebouwd. Een puike prestaties van de monteurs die ons hebben geholpen!

De eerste vrije training verliep lekker, maar na vrijwel nog geen meters te hebben gemaakt waren we toch wat roestig op de baan. De vering gaf vertrouwen, waardoor het makkelijk was om iedere ronde iets meer aan te zetten. Helaas bleek tijdens deze training wel dat de fiets teveel voorover in de vering dook. Dat vertaalde zich vooral bij het remmen voor de Bult (3e linker bocht op Assen) toch in een onrustige achterkant. Zelfs zo erg, dat éénmaal het achterwiel zo dwars stond dat er niet meer ingestuurd kon worden (we zijn geen Moto2 goden hè). Snelste tijd was uiteindelijk een toch wel wat teleurstellende 1:57,2 ( PR staat op 51,7 ).

Voor de kwalificatie training deden we wat aanpassingen aan de vering en zou de stabiliteit bij het remmen beter moeten worden. Onze redenering bleek goed en de motor bleef veel stabieler bij remmen. Het gevoel was dus beter, maar helaas viel de ronde tijd toch weer tegen, wederom een 1:57,2, wat resulteerde in een 12e startplek in een klasse lager…

De eerste race werd dus in de sport cup gereden, startend vanaf de 12e plek. Dat betekent vanaf 2013 een plaats, rechts op de vierde rij, aangezien we in de ZAC nu ook 3 man per rij hebben, à la MotoGP en WSBK. Een goede start is dus belangrijker geworden, evenals de plek waar je start natuurlijk. Dus goed het gas erop. Helaas ging dat niet helemaal als gepland en vielen de toeren me wat te ver terug na het loslaten van de koppeling. Maar wat een verademing is het om met het hele veld mee te accelereren in plaats van 10 à 15 man om je oren te krijgen, omdat ze minimaal 50 pk meer aan boord hebben.

Voor de Haarbocht remde ik eens niet te vroeg en pakte zo 4 à 5 plaatsen, waardoor ik als 6e de Ossebroeken kon insturen. Op één oor liggend kwam er een CBR600RR buitenom voorbij en verloor ik dus een plek bij het insturen van de Strubbe. Maar nu ik op een 1000 rij kan ik ook de 600 voorbij blazen op het rechte eind… Niet heel erg eervol, maar goed. Zo is het nu eenmaal. Na een paar rondjes merkte ik dat ik het tempo van de coureurs voor me niet kon volgen. Bocht uit pakten ze meters en ik realiseerde me dat het probleem zich al bij het insturen en los laten van de rem voordeed. De voorkant veerde te snel uit, waardoor ik niet scherp naar de binnenkant kon sturen om een krappe lijn te rijden en me daarbij de ruimte te geven bij het accelereren. Hierdoor moest ik langer wachten om op het gas te gaan en dat kost vanzelfsprekend tijd. Gedurende de race verloor ik nog een plaats en uiteindelijk finishte we als 8ste, met een snelste rondetijd van 1:54,904. Nog lang niet waar we op mikken, maar de verbetering was er.

Voor race 2 deden we een kleine aanpassing aan de vering, om te voorkomen dat de voorkant te snel omhoog komt bij het loslaten van de rem en dus het insturen. De tweede start vanaf p8 verliep vrijwel hetzelfde als de eerste, de toeren vielen te veel terug bij het loslaten van de koppeling. Bij het uitkomen van de Strubbe reed #212 Chris Vriend voor me op zijn YZF-R6. Hij had een hele goede drive en haalde het eerste deel van de Veenslang een R1 voor hem in met #402. Deze kwam het tweede deel van de Veenslang natuurlijk op stoom, waardoor #212 Chris Vriend weer werd ingehaald door #402. Echter bij het remmen van de Ruskenhoek verminderde #402 dermate meer snelheid dat #212 Chris Vriend en ikzelf redelijk snel op hem in kwamen rijden.

In een fractie van een seconde besloot ik beide eruit te remmen, maar dat bleek een slechte keus. #402 stuurde in, waardoor ik harder in de remmen moest en niet volledig kon insturen. Ik ging wijd en in het gedrang bleek een ronde later dat #212 Chris Vriend in het gedrang was gekomen en in de grindbak tot stilstand was gekomen… Na de race heb ik hem opgezocht en gelukkig was hij ongedeerd en zelfs niet gevallen. Nogmaals, sorry Chris!!!

Na de eerste ronde lag ik 6e en ik kon het tempo voor mijn gevoel wel makkelijker volgen als in de 1ste race. Dat zag er goed uit voor een mooie klassering dus!

Maar helaas, het mocht niet zo zijn. Met nog 3 ronden te gaan ging het benzine lampje aan… Daar waar we met de GSX-R600 twee sessies met een volle tank konden rijden, blijkt de R1 toch flink wat meer dorst te hebben. Jammer, jammer, jammer!
Om de race uit te rijden heb ik de laatste drie ronden overal een versnelling hoger gereden, wat natuurlijk niet goed is voor de snelheid.

Uiteindelijk bleven we met een 9e plaats nog net in de top 10… Snelste rondetijd 1.55,009. Ook dit soort dingen zullen we de komende tijd moeten leren m.b.t. de YZF-R1.

Al met al toch een mooie dag gehad op het TT-Circuit van Assen en eens een dag gereden zonder mechanische defecten aan de motorfiets. Maandag aanstaande, 17 juni zal onze tweede race dag worden op Circuit Park Zandvoort. De weersvoorspelling is nog positief, dus dat belooft vooralsnog ook een mooie dag te worden.